Ο Φεντερίκο Εσπόστο και ο Αλμπέρτο Ντι Φόλκο, φίλοι ή μάλλον αδέρφια, τους ενώνει το πάθος για τους δίτροχους ή τους τετράτροχους κινητήρες. Ο Alberto Di Folco είναι ένας από τους πιο αξιοσέβαστους οδηγούς αυτοκινήτων στην Ιταλία στον τομέα GT. Ήταν πρωταθλητής Ευρώπης της Lamborghini Pro-Am, οδηγός GT3, αντιπρόεδρος Ιταλός πρωταθλητής GT, και έφτασε στο βάθρο στο 24 Hours of Spa… Στο άθλημά του είναι αστέρι, αλλά σήμερα είναι ένα απελπισμένο αγόρι. Συγκινητική η μνήμη του Φεντερίκο Εσπόστα που δημοσιεύτηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
“Τι γίνεται με τον φίλο μου; Εκτός από τη θλίψη, τον θυμό και το κενό που νιώθω αυτές τις μέρες, υπάρχουν πολύ λίγα να προσθέσω. Απλώς ήλπιζα μέχρι το τελευταίο ότι ήταν απλώς ένα κακό όνειρο και ότι δεν θα έβρισκα ποτέ τον εαυτό μου να μιλάει για σένα σε αυτή την περίσταση. Σε αυτές τις στιγμές δεν υπάρχουν ποτέ σωστά λόγια και δυστυχώς δεν θα σε φέρουν πίσω.
Η ζωή μερικές φορές είναι σκληρή και άδικη, όλοι το ξέρουμε, αλλά αυτή τη φορά έχει πραγματικά υπερβάλει. Ένα αγόρι σαν εσένα θα έπρεπε να είχε ζήσει άλλα 100 χρόνια. Ένας αληθινός φίλος, μια άπειρη καλοσύνη ψυχής, πάντα ηλιόλουστος, το χαμόγελό σου ήταν πραγματικά μεταδοτικό. Δεν υπήρχε άνθρωπος που να μην σε αγαπούσε. Μιλώντας αυτές τις μέρες με άλλους, όλοι έχουμε πει τα ίδια πράγματα και κυρίως ότι δεν έχει υπάρξει ποτέ φορά που να σε έχουμε δει με το πρόσωπό σου. Ήσουν ξεχωριστός και όποιος σε γνώριζε, έστω και για μία μόνο μέρα, σε ερωτεύτηκε αμέσως και σε αγάπησε ήδη σαν αδερφό!
Κοινό πάθος
Για μένα ήσουν κάτι παραπάνω από αδερφός και το πάθος για την ταχύτητα μας έχει δέσει ακόμα περισσότερο αυτή την τελευταία περίοδο. Κι εσύ, όπως και εγώ, είχες εμμονή με αυτό το άθλημα και θα έκανες τα πάντα για να πετύχεις τους στόχους σου και μαζί θα σε βοηθούσα όσο μπορούσα απλώς με το να είμαι κοντά σου και να πιστεύεις σε σένα. Ήσουν ταλαντούχος και αποφασισμένος, και ακόμα κι αν αυτό θεωρείται δεδομένο, το μόνο πράγμα που με βοηθά να προχωρήσω είναι να σκεφτώ ότι αυτή η τραγωδία συνέβη ακριβώς όταν έκανες αυτό που σου άρεσε περισσότερο στον κόσμο!
Η τελευταία αγκαλιά
Δεν θα ξεχάσω ποτέ την τελευταία αγκαλιά που κάναμε ο ένας στον άλλον μόλις πριν από 3 εβδομάδες στην Imola ακριβώς κάτω από το βάθρο. Ήσουν ο πρώτος που έφτασε, δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Θα σε κουβαλάω πάντα στην καρδιά μου και από σήμερα θα τρέχω για σένα, θα είσαι στο αυτοκίνητο μαζί μου φίλε μου.
Τώρα ξέρω ότι θα είσαι απασχολημένος να φτιάχνεις δύο στυλό με το SIC, αλλά προσπάθησε να δώσεις κι εμάς ένα χέρι για να δώσουμε δύναμη στην όμορφη φίλη σου Μαρία και την οικογένειά σου. Δεν μπορώ καν να φανταστώ τον πόνο που νιώθουν αυτή τη στιγμή και σου υπόσχομαι ότι θα κάνω τα πάντα, τόσο εγώ όσο και οι φίλοι σου για να είμαι κοντά τους και να τους δίνω δύναμη! Λείπεις ήδη σαν αέρας και πραγματικά ελπίζω να σε ξαναδώ μια μέρα, σε σένα και σε αυτό το όμορφο χαμόγελο που έχεις πάντα στο πρόσωπό σου».
Στο Amazon «How I designed my dream» η αυτοβιογραφία του ιδιοφυούς Adrian Newey
