Επιστρέφοντας μετά από μια διετή διακοπή λόγω της έκτακτης ανάγκης της πανδημίας, η 54η έκδοση του Grand Prix της μοτοσικλέτας του Μακάο προκάλεσε διαμάχη. Για την προσκόλληση μόνο 15 πιλότων, για την απουσία όλων μεγάλο των αγώνων δρόμου. Ένα εφάπαξ ποσό με κίνητρο την αδυναμία τους να υποβληθούν στην εβδομαδιαία καραντίνα που επιβάλλουν οι τοπικές αρχές. Σε αυτό προστέθηκαν έντονες συζητήσεις για το επίπεδο των αρχικών και για έναν οργανισμό που θα μπορούσε να αναθεωρηθεί κατά καιρούς, αλλά αυτό που είναι βέβαιο στο Monte Guia δεν έλειψαν οι ιστορίες να διηγηθούν. Στον μοναδικό αγώνα που διοργανώθηκε, η επιστροφή των δύο τροχών γιορτάστηκε σε ένα από τα πιο εμβληματικά (και επικίνδυνα συμφραζόμενα) γεγονότα στον κόσμο, στέφοντας τον Erno Kostamo ως νικητή. Η μόνη ιστορία τουFlying Finn” είναι ένα από αυτά που ωραιοποιούν την εκδήλωση. Στα συμφραζόμενα, αναφερόμενος στις αντιρρήσεις του αποστολέα για την αποτελεσματική αξία αυτής της έκδοσης.
Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΕΡΝΟ ΚΩΣΤΑΜΟ ΣΤΟ ΜΑΚΑΟ
Όπως λένε, οι απόντες, όσο και αν είναι επαρκώς δικαιολογημένοι, “κάνουν πάντα λάθος“. Δεν φταίει ο ίδιος ο Έρνο Κόσταμο αν στο “Λας Βέγκας του Σινα» η σύγκριση με τον Χίκμαν, τον Ράτερ και την εταιρεία χάθηκε. Σίγουρα πρέπει να νομιμοποιήσουμε, με αντικειμενικά στοιχεία, την αξία της δήλωσης Κωστάμο. Ο Φινλανδός μοτοσικλετιστής πέτυχε τη νίκη αφού είχε διαπρέψει σε κάθε προπόνηση. Στην κορυφή στις ελεύθερες δοκιμές την Πέμπτη, στην πρώτη και δεύτερη προκριματική περίοδο της Παρασκευής, στα δύο Warm Up και φυσικά στον αγώνα. Επιπλέον, καταγράφοντας το δικό του στους καθοριστικούς 8 γύρους καλύτερος γύρος απόλυτο στο Μακάο, σπάζοντας το τείχος του 2’28”. Αυτή είναι η τρίτη του παρουσία μετά τις προηγούμενες επισκέψεις το 2018 και το 2019, δαμάζοντας στα καλύτερά της την υποδεέστερη BMW S 1000 RR #38 της πολυτίτλων ομάδας Penz13 του Rico Penzkofer. Με πολλούς απόντες, αλλά ακόμα ξεκινώντας από την έβδομη χρονομέτρηση που υπογράφηκε στις κατατακτήριες το 2019. Ένα αξιοσημείωτο προηγούμενο, για έναν από τους καλύτερους γύρους του που ρετουσαρίστηκε παρά το γεγονός ότι για περισσότερες από 1000 ημέρες τα ποδήλατα δεν είχαν εκτοξευθεί στους δρόμους της πόλης του πρώην Πορτογάλου αποικία.
ΦΟΒΕΡΗ ΝΙΚΗ
Ο Κόσταμο ήταν αναμφισβήτητα το προβλεπόμενο φαβορί της διοργάνωσης. Για εκείνη την τρίτη σειρά του το 2019, για την εμπειρία που αποκτήθηκε στο Μακάο και στους αγώνες δρόμου, το IRRC στην πρώτη θέση. Μια απολύτως σεβαστή πρόβλεψη, με την προσέγγιση του Erno που έκανε όλα αυτά δυνατά. Στις δοκιμές ξανάρχισε τις μετρήσεις του με το Circuito da Guia σε ένα συνεχές κρεσέντο, βάζοντας επίσης μια ποικίλη σειρά από “μακρύς” στη γωνία του Curva do Hotel Lisboa, ένα από τα λίγα σημεία όπου μπορείτε να περάσετε στο Μακάο. Στον μοναδικό αγώνα πήρε το προβάδισμα στον τρίτο γύρο, αλλάζοντας ρυθμό λίγο μετά. Επιβάλλοντας το ρυθμό, όχι χωρίς να λείπει ένας τρελός γένια στο R Bend, ακολουθούμενο από το 2’27″493 που του χάρισε μια σόλο απόδραση στη νίκη.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΔΡΟΜΟΥ
Ο Erno Kostamo έγραψε έτσι το όνομά του σε μια τιμητική λίστα που περιλαμβάνει θρυλικά ονόματα της μοτοσικλέτας. Από τον Kevin Schwantz (νικητής το 1988) έως τον Carl Fogarty (θριαμβευτής το 1992), περνώντας από τις 6 επιτυχίες του Ron Haslam, τις 9 επιβεβαιώσεις ρεκόρ του Michael Rutter, χωρίς να ξεχνάμε τους Steve Hislop, Chas Mortimer, Steve Hislop, John McGuinness και Peter Hickman. . Εν ολίγοις, βρίσκεται σε καλή (εξαιρετική) παρέα, στέφοντας μια καριέρα που δεν θα σκεφτόταν ποτέ να πάρει αυτή τη στροφή. Πριν από δεκαπέντε χρόνια, ως πολύ νέος, υπερασπίστηκε ακόμη και τα χρώματα της (συντροφικής) ομάδας Ajo στο CEV 125, αγωνιζόμενος επίσης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα σε έναν μόνο γύρο στο Albacete. Χωρίς εξαιρετικά αποτελέσματα και, τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, κεφάλαια, πρακτικά σύντομα έπρεπε να εγκαταλείψει το όνειρό του στο MotoGP. Και γενικά στους αγώνες.
ΚΑΡΙΕΡΑ ΣΕ ΑΓΩΝΕΣ ΔΡΟΜΟΥ
Για να συνεχίσει, έχει επανεφεύρει τον εαυτό του»δρομέας δρόμου“. Ξεκινώντας με χαμηλό προφίλ, βρίσκοντας με πειστικά αποτελέσματα στο IRRC τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει διεθνείς εκδηλώσεις. Συμπεριλαμβανομένου του Μακάο. Το ντεμπούτο το 2018, η ανάπτυξη του 2019 με την έβδομη χρονομέτρηση να τονίζεται. Στον αγώνα δεν ήταν όλα τριαντάφυλλα και λουλούδια. Αντίθετα: στη συντριβή στη δεύτερη εκκίνηση, ο ίδιος ο Έρνο είχε τα χειρότερα. Ακολούθησε κακός τραυματισμός και παρατεταμένη διακοπή, που τώρα έμεινε πίσω.
ΕΠΙΣΗΣ ΣΤΟ ΜΑΚΑΟ ΠΕΤΑΝΤΕΣ ΦΙΝΛΙΝΔΕΣ
Μια καλή εκδίκηση για τον Erno Kostamo που, με αυτή τη διαβεβαίωση, ανήκει στην ελίτ των Φινλανδών μοτοσικλετιστών που έχουν καθιερωθεί στη μοτοσικλέτα. Επιπλέον, μόλις λίγες μέρες μετά τη νίκη του Niki Tuuli με την MV Agusta στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport στο Mandalika, σε ένα 2022 όπου ο Mika Kallio αποφάσισε να κρεμάσει οριστικά το κράνος του από τον ρόλο του δοκιμαστή KTM MotoGP. Μια παράδοση τουFlying Finn” ξεκίνησε με τον αξέχαστο και αξέχαστο Jarno Saarinen, συνέχισε στο offroad χάρη στους Tommi Ahvala, Juha Salminen, Mika Ahola, Eero Remes και πολλούς άλλους. Στην ταχύτητα συμπεριλαμβανομένου επίσης του Eero Hyvarinen, του τελευταίου Φινλανδού που έτρεξε στο Μακάο και ανέβηκε στο βάθρο το 1985, τερματίζοντας τρίτος στο σύνολο των δύο αγώνων πίσω από τους (ασύλληπτους) μονομαχιστές Ron Haslam και Didier De Radigues με την αναφορά Honda RS 500 . Έμοιαζε σαν ένα ανεπανάληπτο βάθρο για τη Φινλανδία, τουλάχιστον μέχρι το “μύθοςΟ Έρνο Κόσταμο…
