Weekend na pełnym gazie pomiędzy MotoGP, World Superbike i Formułą 1. Entuzjaści motocykli często śledzą wyścigi samochodowe, ale te dwie rzeczywistości są dziś dość odległe. Ale byli bardzo blisko początków sportów motorowych. Opowiedzieliśmy już historię Johna Surteesa, ale Enzo Ferrari był również związany z motocyklami.
Sektor motocyklowy Scuderia Ferrari
Scuderia Ferrari prowadziła w latach 30. zespół motocyklowy i zadebiutowała z sukcesem. 28 marca 1932 Guglielmo Sandri wygrał wiosenne Grand Prix w Modenie na 350cc Rudge zespołu zarządzanego przez Enzo Ferrari. W ciągu trzech sezonów drużyna Drake’a odniosła 44 zwycięstwa i trzy tytuły krajowe z mediolańskim pilotem Giordano Aldrighettim w 1932 i 1933 roku oraz z Aldo Pigorini w 1934 roku. Enzo Ferrari uważał, że jazda na motocyklu jest również działalnością edukacyjną dla wyścigów samochodowych. To nie przypadek, że Tazio Nuvolari i Achille Varzi wywodzili się z motocykli.
Jednak po trzech latach postanowił porzucić motocykl i poświęcić się na pełny etat motoryzacji, ale niektóre miłości nigdy się nie kończą.
900
Kilka lat po śmierci Drake’a wypuszczono motocykl z emblematem Cavallino. Amerykański inżynier David Kay, były projektant MV Agusta, poprosił Piero Ferrari o zbudowanie motocykla z kolorami i logo domu Maranello. Zgodził się natychmiast, być może ożywić to połączenie ze światem motocykli.
Ferrari 900 zostało wyprodukowane w latach 1990-1995. Estetycznie zainspirowane Ferrari Testarossa, było wyposażone w 4-cylindrowy silnik rzędowy o pojemności 900 cm3, który był w stanie dostarczyć 105 KM przy 8800 obr./min i osiągnąć maksymalną prędkość 265 kilometrów na godzinę. Na czas i autentyczny klejnot. Zastosowano magnez, węgiel, aluminium i ważył zaledwie 172 kilogramy. Ferrari 900 zostało zaprezentowane w 1995 Classic Bike Show, ale nie miało przyszłości. W 2012 roku został wylicytowany za 110 tys. dolarów i od tego dnia popadł w zapomnienie.
Bestseller, autobiografia geniusza F1 Adriana Neweya „Jak zaprojektowałem moje marzenie”
