Rins w LCR to jeden z brakujących podpisów, ale wciąż są niewiadome na starcie na następny sezon. Aprilia i zagadka RNF, Ducati między Bastianini i Martìn
Po umieszczeniu pierwszej połowy 2022 roku w aktach wszystkie zespoły MotoGP mają więcej niż jedno spojrzenie na 2023 rok. Wielcy jak Quartararo, Bagnaia i Aleix Espargarò już podpisali kontrakt, by pozostać tam, gdzie są, ale niektóre siodła są jeszcze wolne i walka o ich wygranie jest bezlitosna po pożegnaniu Suzuki, który pomieszał karty. Przyjrzyjmy się sytuacji po ogłoszeniu, że Rins podpisuje się z LCR usuwając zmienną z tabeli.
Honda: Marquez i Mir mogą być wybuchową parą
Chociaż Honda wcale nie przeżywa wielkiego okresu konkurencyjności, dwa oficjalne RCV213 pozostają jednymi z najbardziej atrakcyjnych na padoku i chociaż Marc Marquez nie może się doczekać powrotu na tor po czwartej operacji wysięgnika, węzły związane z jego przyszły partner nie został jeszcze rozwiązany. Pol Espargarò w tych dwóch sezonach zawiódł i po dobrym początku tego roku spadł do tego stopnia, że nie można tego potwierdzić na przyszłość. Druga Honda zespołu Repsol wydawała się być naturalnym celem dla Joan Mir, sierota Suzuki, ale podpisanie jeszcze nie nadeszło, a pytanie, które należy rozwiązać, dotyczy zaangażowania mistrza z 2020 roku.
Mir jest jednym z nielicznych mistrzów MotoGP na torze i zależy mu na zaangażowaniu najlepszych zawodników, równym temu, co można zobaczyć w Suzuki. Ale globalny scenariusz geopolityczny zmienił się diametralnie w ostatnich latach, jest mniej pieniędzy, a Honda stawia wszystko na Marqueza, aby wrócić do wygrywania. Między innymi Joan nie ma dobrych relacji z Marquezem, więc jeśli miałby podpisać naprawdę wybuchową parę do zarządzania i z rowerem, który miałby zostać sprowadzony na szczyt, prawdopodobnie potrzebna byłaby spokojniejsza atmosfera w garażu niż co wydaje się być na górze.horyzoncie między nimi. Ale nie ma alternatyw, zwłaszcza dla Mir, która będzie musiała zaakceptować znaczne ograniczenie ekonomiczne, aby pozostać w pętli i uniknąć ryzyka utknięcia na rok. Scenariusz, który może okazać się katastrofalny dla jego kariery. Nawet Honda ma niewiele alternatyw w rzeczywistości, więc między dwiema stronami toczy się przeciąganie liny, które ma wkrótce zakończyć się klasycznym porozumieniem, które nie satysfakcjonuje żadnej ze stron. Krótko mówiąc, sztuka kompromisu musi zwyciężyć i prawdopodobnie wkrótce to zrobi.
Rins odziedziczył motocykl Alexa Marqueza, a Nakagami wydaje się być skazanym na pozostanie na orbicie Hondy z rolą testera. Jeden z Ogury i Chantry prawdopodobnie wsiądzie na swój motocykl, jako jedyni kierowcy, którzy mają uczciwą szansę na przejście z Moto2 na MotoGP w 2023 roku.
Ducati: Bagnaia gotowa na powitanie Martìna lub Bastianiniego
W Ducati bez końca potwierdzali, że wybór na drugiego zawodnika jest ograniczony do Jorge Martìna i Enei Bastianini. Dwóch młodych ludzi, którzy wiedzą, jak wywyższać się, którzy wiedzą, jak wygrywać i którzy reprezentują przyszłość Borgo Panigale w MotoGP wraz z konfederatem Pecco Bagnaia. Trzyetapowe zwycięstwa powinny być dla Enei idealnym paszportem do uzyskania podpisuale w Ducati chcieli poczekać, aby zobaczyć Martìna na szczycie z fizycznego punktu widzenia, aby podjąć ostateczną decyzję.
W każdym razie obaj będą mieli w 100% oficjalne Ducati z aktualizacjami w czasie rzeczywistym, niezależnie od tego, czy ścigają się w Pramac, czy w oficjalnym zespole. Enea przeżywa niezbyt emocjonujący moment, ale także Martìn był bohaterem wzlotów i upadków, które nie są zbyt uspokajające. Być może obaj czują presję tej decyzji na przyszłość, która z pewnością nie daje spokoju na torze. Ale zawodnik, który chce zdobyć oficjalne Ducati, musi być w stanie wytrzymać presję i wiedzą o tym bardzo dobrze w Borgo Panigale. Trudne do przewidzenia, prawdopodobnie będziemy musieli poczekać do końca sierpnia po etapach Silverstone i Red Bull Ring, dwóch wyścigach, podczas których Martìn i Bastianini odegrają sporą część swojej przyszłości.
Pramac czeka na decyzję Ducati, z Zarco jako mocnym punktem zespołu. Nic się nie zmieni w Mooney VR46 z Marini i Bezzecchi, podczas gdy w Gresini Alex Marquez pojawi się u boku Fabio Di Giannantonio. Dla Alexa to naprawdę może być szansa na odrodzenie z dala od długiego cienia brata.
Fabryka Yamaha: Quartararo w sejfie, Morbidelli na grillu
Sytuacja w Yamasze powinna być spokojna, obaj zawodnicy już potwierdzeni na przyszły sezon. Quartararo jest kamieniem węgielnym projektu Yamaha, ale Morbidelli stawia na występy, które są trudne do strawienia dla najwyższego kierownictwa Iwata. Coś nie działa dla Morbido, a niedawna przeszłość nauczyła, że nawet podpisane umowy są warte niewiele więcej niż papier, na którym są napisane. Vinales uczy.
Trudno sobie wyobrazić, że drogi między Franco i Yamahą mogą się rozdzielić, ale w 2023 roku na torze będą tylko dwie M1 i na Iwacie nie stać ich na to, by tylko jeden zawodnik mógł jechać szybko, podczas gdy drugi będzie cierpiał poza środek. stół. Morbidelli musi dać pokaz siły w następnych wyścigach, w przeciwnym razie widmo Toprak mogłoby naprawdę zmaterializować się na horyzoncie. Turek był silny w teście Aragoniiw Donington dominował w SBK iw przyszłości może to być przewrót dla Yamahy.
Aprilia: Espargarò i Vinales pewników, Oliveira i Fernandez w RNF
W Noale starannie zaplanowali przyszłość. W przyszłym sezonie na torze odbędą się 4 RS-GP, obaj oficerowie nadal będą w rękach Vinalesa i Espargarò i bez wątpienia był to najrozsądniejszy wybór. Ale pozostałe dwa, te z RNF, nadal nie mają mistrza. Oczekuje się, że wkrótce podpisze kontrakt Miguel Oliveira, ale jest więcej wątpliwości co do drugiego roweru. Raul Fernandez może być właściwym człowiekiempo bardziej niż trudnym debiucie w KTM w MotoGP, w historii, która narodziła się źle i trwała gorzej.
Hiszpan pokazał w swoim pierwszym sezonie w Moto2, że jest fenomenem, ale być może został sprowadzony do MotoGP zbyt szybko, wypalając niektóre odcinki. Rezultatem był rok 2022, który z pewnością nie rzutował go na Olimp Wielkich, ale jego talent jest nienaruszony i w Aprilii mógł znaleźć odpowiedni scenariusz do wybuchu. Ale jeśli chodzi o eksplozje, istnieje również ryzyko, że „skrzynia” Morbidelli eksploduje w MotoGP a Massimo Rivola chce, żeby Włoch jeździł na Aprilii. Franco byłby idealnym nazwiskiem, a czas jest w tej chwili po stronie menedżera, który może owijać w bawełnę przed podjęciem zobowiązań. Krótko mówiąc, zwrot może nadejść i gdyby się zmaterializował, Aprilia znalazłaby się na torze w 2023 roku z krzyczącym składem.
KTM: Guidotti chciał Millera, Pol Espargarò wraca do domu
Jack Miller był hitem KTM w 2023 roku, a Australijczyk dołączył do mocno potwierdzonego Bindera. Jack miał wielką szansę w Ducati, ale być może nie wiedział, jak ją wykorzystać. KTM stanowi punkt zwrotny, z nadzieją, że w końcu będzie w stanie wyrazić cały talent, który pokazał w ostatnich latach. Francesco Guidotti zarządzał Millerem w latach Pramac i bardzo dobrze zna swój potencjał, być może wie też, że we właściwym miejscu Jack na pewno może eksplodować.
W Team Tech3 karty na stole zmieniają się wraz z bardziej niż oczekiwanym przybyciem Pol Espargarò. Hiszpan był częścią wielkiego rozwoju KTM w MotoGP tylko po to, by opuścić statek w najlepszym momencie. Teraz będzie miał okazję zacząć od nowa, ale RC16 w tym sezonie nie wygląda na to, że jest w świetnej formie pod koniec 2020 roku, więc scenariusz może być nieco inny. Gardner powinien być w stanie utrzymać swoją pracę.
