Rins in LCR is een van de handtekeningen die ontbraken, maar er zijn nog onbekenden op de startgrid voor volgend seizoen. Aprilia en het RNF enigma, Ducati tussen Bastianini en Martìn
Nadat de eerste helft van 2022 is geregistreerd, hebben alle teams in de MotoGP meer dan één blik op 2023. Zo groot als Quartararo, Bagnaia en Aleix Espargarò al hebben getekend om te blijven waar ze zijn, maar sommige zadels zijn nog steeds vrij en het gevecht is meedogenloos om ze te winnen na het afscheid van Suzuki die de kaarten door elkaar heeft gehaald. Laten we eens kijken naar de situatie na de aankondiging van de ondertekening van Rins waarbij LCR een variabele uit de tabel verwijdert.
Honda: Marquez en Mir kunnen een explosief koppel zijn
Hoewel Honda helemaal niet door een geweldige periode van concurrentievermogen gaat, blijven de twee officiële RCV213’s een van de meest aantrekkelijke in de paddock en hoewel Marc Marquez niet kan wachten om weer op het goede spoor te komen na de 4e giekoperatie, zijn de knooppunten met betrekking tot zijn toekomstige partner zijn nog niet ontbonden. Pol Espargarò heeft in deze twee seizoenen teleurgesteld en na een goede start dit jaar is het zo ver gezonken dat het onmogelijk is om het voor de toekomst te bevestigen. De tweede Honda van het Repsol Team leek de natuurlijke bestemming voor Joan Mir, wees van Suzuki, maar de ondertekening is nog niet gearriveerd en de op te lossen vraag heeft betrekking op de verloving van de 2020-kampioen.
Mir is een van de weinige MotoGP-kampioenen op het circuit en wil een betrokkenheid van toprijders, gelijk aan die van Suzuki. Maar het wereldwijde geopolitieke scenario is de afgelopen jaren grondig veranderd, er is minder geld en Honda zet alles in op Marquez om weer te winnen. Joan heeft onder andere geen goede relatie met Marquez, dus als hij een echt explosief koppel zou tekenen om te managen en met een fiets terug naar de top te brengen, zou er waarschijnlijk een meer ontspannen sfeer in de garage nodig zijn dan wat bovenaan lijkt te zijn, horizon tussen de twee. Maar er zijn geen alternatieven, zeker niet voor Mir, die een zware economische inkrimping zal moeten accepteren om op de hoogte te blijven en het risico te vermijden een jaar vast te blijven zitten. Een scenario dat desastreus zou kunnen zijn voor zijn carrière. Zelfs Honda heeft in werkelijkheid weinig alternatieven, dus er wordt een touwtrekken gespeeld tussen de twee partijen die voorbestemd is om binnenkort te eindigen met de klassieke overeenkomst die geen van beide partijen tevreden stelt. Kortom, de kunst van het compromis moet winnen en dat zal waarschijnlijk ook snel gebeuren.
Rins erfde de motor van Alex Marquez, terwijl Nakagami voorbestemd lijkt om in de baan van Honda te blijven met de rol van tester. Een van Ogura en Chantra zal waarschijnlijk op zijn motor stappen, de enige rijders die een eerlijke kans hebben om in 2023 over te stappen van de Moto2 naar de MotoGP.
Ducati: Bagnaia klaar om Martìn of Bastianini . te verwelkomen
In Ducati hebben ze eindeloos bevestigd dat de keuze voor de tweede rijder beperkt is tot Jorge Martìn en Enea Bastianini. Twee jonge mensen die weten hoe ze moeten verheffen, die weten hoe ze moeten winnen en die samen met de bondgenoot Pecco Bagnaia de toekomst van Borgo Panigale in de MotoGP vertegenwoordigen. De drie etappezeges hadden het perfecte paspoort voor Enea moeten zijn om de handtekening te krijgenmaar in Ducati wilden ze wachten om Martìn fysiek aan de top te zien om een definitieve beslissing te nemen.
In ieder geval zullen beide een 100% officiële Ducati hebben met realtime updates, of ze nu racen in Pramac of in het officiële team. Enea maakt een niet erg spannend moment door, maar ook Martìn is de hoofdrolspeler geweest van ups en downs die niet erg geruststellend zijn. Misschien voelen ze allebei de druk voor deze beslissing over de toekomst die zeker geen rust geeft op het circuit. Maar een rijder die mikt op een officiële Ducati moet de druk kunnen weerstaan en dat weten ze heel goed in Borgo Panigale. Moeilijk om een voorspelling te doen, we zullen waarschijnlijk moeten wachten tot eind augustus na de etappes van Silverstone en Red Bull Ring, twee races waarin Martìn en Bastianini een groot deel van hun toekomst zullen spelen.
Pramac wacht de beslissing van Ducati af, met Zarco als een vast punt van het team. Er verandert niets in Mooney VR46 met Marini en Bezzecchi, terwijl in Gresini Alex Marquez naast Fabio Di Giannantonio zal arriveren. Voor Alex zou het echt een kans op wedergeboorte kunnen zijn weg van de lange schaduw van de broer.
Yamaha-fabriek: Quartararo in de kluis, Morbidelli op de grill
De situatie in Yamaha zou kalm moeten zijn, met beide rijders al bevestigd voor volgend seizoen. Quartararo is de hoeksteen van het Yamaha-project, maar Morbidelli zorgt voor prestaties die moeilijk te verteren zijn voor het topmanagement van Iwata. Iets werkt niet voor Morbido en het recente verleden heeft geleerd dat zelfs ondertekende contracten niet veel meer waard zijn dan het papier waarop ze zijn geschreven. Viñales geeft les.
Het is moeilijk voor te stellen dat de wegen tussen Franco en Yamaha van elkaar kunnen scheiden, maar in 2023 zullen er slechts twee M1’s op de baan zijn en bij Iwata kunnen ze het zich niet veroorloven om slechts één rijder te hebben die snel kan gaan, terwijl de andere verder dan het midden van de de tafel. Morbidelli moet de komende races kracht tonen, anders zou het Toprak-spook zich echt aan de horizon kunnen materialiseren. De Turk was sterk in de Aragon-testop Donington domineerde hij in SBK en in de toekomst zou het een staatsgreep kunnen zijn voor Yamaha.
Aprilia: Espargarò en Vinales de zekerheden, Oliveira en Fernandez in de RNF
In Noale hebben ze de toekomst zorgvuldig gepland. Er zullen volgend seizoen 4 RS-GP’s op de baan zijn, de twee officieren zullen nog steeds in handen zijn van Vinales en Espargarò en dit was zonder twijfel de meest verstandige keuze om te maken. Maar de andere twee, die van RNF, hebben nog steeds geen meester. Miguel Oliveira zal naar verwachting binnenkort tekenen, maar er zijn meer twijfels over de tweede fiets. Raul Fernandez zou de juiste man kunnen zijnna een meer dan moeizaam debuut in KTM in de MotoGP, in een verhaal dat slecht werd geboren en steeds erger werd.
De Spanjaard had in zijn eerste seizoen in de Moto2 laten zien dat hij een fenomeen was, maar misschien werd hij te snel naar de MotoGP gehaald, waardoor hij enkele etappes verbrandde. Het resultaat was een 2022 die hem zeker niet in de Olympus van de groten projecteerde, maar zijn talent is intact en in Aprilia kon hij het juiste scenario vinden om te exploderen. Maar als het om explosies gaat, is er ook het risico dat de Morbidelli ‘case’ explodeert in de MotoGP en Massimo Rivola wil dat een Italiaan op een Aprilia rijdt. Franco zou de perfecte naam zijn en de tijd is op dit moment helemaal aan de kant van de manager, die er omheen kan draaien voordat hij toezeggingen doet. Kortom, de wending kan komen en als die werkelijkheid zou worden, zou Aprilia in 2023 met een schreeuwende line-up op de rails staan.
KTM: Guidotti wilde Miller, Pol Espargarò keert terug naar huis
Jack Miller was de hit van KTM voor 2023, waarbij de Australiër zich bij de zeer bevestigde Binder voegde. Jack had een grote kans bij Ducati, maar misschien wist hij niet hoe hij er het beste van moest maken. KTM vertegenwoordigt een keerpunt, met de hoop dat het eindelijk al het talent zal kunnen uiten dat het de afgelopen jaren heeft laten zien. Francesco Guidotti leidde Miller tijdens de Pramac-jaren en hij kent zijn potentieel heel goed, misschien weet hij ook dat Jack op de juiste plaats zeker kan ontploffen.
In Team Tech3 veranderen de kaarten op tafel, met de meer dan verwachte komst van Pol Espargarò. De Spanjaard maakte deel uit van KTM’s grote groei in de MotoGP, maar verliet het schip op het allerbeste moment. Nu krijgt hij de kans om van daaruit opnieuw te beginnen, maar de RC16 van dit seizoen ziet er eind 2020 niet geweldig uit, dus het scenario kan een beetje anders zijn. Gardner moet zijn baan kunnen behouden.
