Filippo Delmonte vertelt over “zijn” North West als teammanager

De magie van wegracen. Het Noordwesten heeft een unieke charme, het blijft echt in het hart. De laatste editie was een groot succes (lees het verslag). Filippo Delmonte maakte het mee als teammanager van de Zwitser Mauro Poncini, vierentwintigste en drieëntwintigste in Supersport, twintigste in SuperTwin. Delmonte vertelt zijn emoties aan Corsedimoto.

“Het Noordwesten is prachtig, een andere wereld! Ik wilde het al jaren gaan bekijken. In het verleden had ik Alessio Corradi gevolgd voor communicatie in twee toeristische trofeeën, dus wegraces hebben mij altijd gefascineerd. Deze winter kwam Mauro Poncini naar mij toe, we zijn familievrienden voor het leven. Hij doet het IRRC, hij vertelde me dat hij graag naar Noord-West wilde en dus besloot ik hem de R7 van mijn team te geven en met hem mee te gaan. Van daaruit is dit avontuur geboren. Het was geweldig om daar een Delmo Racing-motorfiets te zien.”

In het noordwesten een oceanische menigte

“De omgeving is prachtig: langs de straten staat sinds donderdag een oceaan van mensen. Zaterdagochtend begon de top. We vertrokken vanaf het huis dat we hadden opgehaald op 3 km van de paddock en het kostte ons ruim een ​​half uur. Rijen auto’s, mensen te voet, opeengepakt, boven de huizen… Degenen die daar wonen, doen dan zaken: ze bieden stoelen aan om naar de races te kijken, om te eten… Zoals zelfgemaakte gastvrijheid en we hebben het over één honderdduizend mensen: prachtig!”

Rivaliserende coureurs maar vrienden

“De wegcoureurs zijn fantastisch, ze helpen elkaar en er is het grootste respect. Hickman hielp Rutter tijdens de training de vering aan te passen. Ik heb de technische chef van Rutter om de rapporten gevraagd omdat het een heel bijzondere en erg moeilijke race is: omdat we de eerste keer waren wisten we nog niet veel. De monteur van Rutter zei toen tegen mij: “Maak maar een foto, we zijn toch allemaal hier om te racen”. Iedereen helpt je! Als ze dan zien dat je uit het buitenland komt, helpen ze je nog graag verder: het is een heerlijk klimaat!“.

Hartverscheurende gevechten tussen de muren

“In de race starten ze in 2 groepen: eerst de eerste 30 en daarna de tweede 30. De start en de baan zijn prachtig: er worden bloedstollende gevechten gevoerd vlakbij de muren. Er waren geen ernstige ongelukken en alles was perfect. Wat mijn team betreft was het erg zwaar, maar Mauro Poincini deed het voor zijn eerste keer goed met zowel de Supersport als de Super Twin. Verder hebben enkele Engelse beheerders de fietsen gezien en ons gecomplimenteerd met de verzorging en wij waren zeer tevreden. Het is absoluut een race die je gezien moet hebben, totaal anders dan de andere en dat is juist de schoonheid ervan.”