Edycja North West 200, która z różnych powodów przejdzie do historii. Ze względu na swoje sportowe werdykty, ale także za zapewnienie publiczności dobrego widowiska i, co nie mniej ważne, wielu historii do opowiedzenia, które zawierają wszystkie cechy stylistyczne tego, co jest istotą motocykli. Zacznijmy od hat-tricka Glenna Irwina, nowego rekordzisty sukcesów wśród Superbike’ów, dzięki któremu liczba jego hurraów z rzędu wzrosła do 11.Trójkąt‘, przechodząc przez Davey’a Todda, wybrany „Człowiek na spotkaniu„dzięki występom, w których nigdy się nie poddawał, zawsze walcząc o zwycięstwo wśród”duże rowery” i odniósł trzy zwycięstwa pomiędzy Superstock i Supersport. Potem jest opowieść o „mały chłopiec” niedawno skończył 52 lata i z satysfakcją powrócił na podium podczas tej imprezy. Historia niewyczerpanej i nieporównywalnej legendy kalibru Johna McGuinnessa.
LEGENDA MCG
Słynny pseudonim McGuinnessa to „Pocisk Morecambe„, nawiązując do swojego rodzinnego miasta. Ostatnio z najróżniejszych powodów o Wielkim Johnie mówi się: „Skarb narodowy„, czyli skarb narodowy. Bezcenne, można by powiedzieć, bo ktoś taki rodzi się raz i nigdy więcej. Za to, jak ucieleśnia ducha wyścigów szosowych, za swoją długowieczność, za to, jak odkrywał się na nowo między epokami tej specjalności. Z budową ciała nie przypominającą profesjonalnego jeźdźca, ale z całkowitą symbiozą z motocyklem (szczególnie podczas pokonywania toru górskiego) i charakterem, który uczynił go jednym z najbardziej lubianych kierowców szosowych w historii.
52 LATA, 30 LAT WYŚCIGÓW W NORTH WEST 200
John McGuinness w swoim sposobie pozowania i biegania ma niezwykły dar. Cecha niekoniecznie dostępna nawet u tych, którzy zostają mistrzami świata i gwiazdami międzyplanetarnymi: umiejętność ekscytowania. Niekoniecznie wynika to z jego doświadczenia, ale przede wszystkim z tego, co udaje mu się od czasu do czasu przekazać miłośnikom motocykli. Pokazał to w tygodniu North West 200, świętując osobistą 30. rocznicę swojego pierwszego udziału w zawodach pomiędzy Portrush, Portstewart i Coleraine, wywołując wyciskającą łzy perłę, a nawet coś więcej: powrót na podium.
12 lat później stanął na podium w North West 200
W przeddzień tego wydarzenia firma Honda Racing UK poinformowała, że ze względu na bardzo napięty kalendarz na północnym zachodzie zaprezentuje CBR 1000RR-R wyłącznie w konfiguracji Superstock, pozostawiając Fireblade Superbikes i CBR 600RR Supersports w wyścigu w Louth najpóźniej w ubiegły poniedziałek w Oulton Park. Dla McGuinnessa, ale także dla jego kolegów z drużyny (imienników Deana i Nathana Harrisonów) nie było to najlepsze życie, zwłaszcza biorąc pod uwagę konieczność nabijania kilometrów w oczekiwaniu na nadchodzące zawody TT na Isle of Man. John nie miał większych problemów jakiegokolwiek rodzaju i rzeczywiście postrzegał ten problem jako szansę. Szansa na powrót na podium na NW200, minęło 12 lat od jego ostatniego miejsca w czołowej trójce na imprezie sięgającej 2012 roku.
JEGO ODKUPIENIE W TRÓJKĄCIE
Konkurencyjny od czasów testów, ścigając się na tym samym motocyklu pomiędzy Superbike i Superstock, postrzegał wyścigi Stock jako szansę i wyzwanie w wyzwaniu. Od pierwszego wyzwania w czwartek pojedynkował się z Jamesem Hillierem, by następnie zwyciężyć w sobotę w 2. wyścigu w walce o trzecie miejsce. Poprzedzony jedynie przez Daveya Todda (28 lat) i, co nie mniej ważne, rekordzistę okrążenia Mountain, Petera Hickmana (37 lat). Pojawił się ze łzami w oczach na parc ferme, gdzie wszyscy ronili łzy. Nie tylko ze względu na ten kolejny kamień milowy w jego nieskończonej karierze, ale także wspomnieniami tego bardzo groźnego wypadku, który miał miejsce tutaj, w 2017 roku, do którego doszło na bardzo szybkim odcinku Primose Hill.
PROPOZYCJE WYCOFANIA PRZEŁOŻONE
Cios spowodowany problemami technicznymi w jego (nowicjuszu) CBR 1000RR SC77, skutkujący długim postojem z powodu kontuzji, a nawet rozwodem z Hondą. W ciągu najbliższych pięciu lat przeniesie się z Norton (wciąż niewypłaconego odszkodowania…) do Kawasaki Bournemouth, jednak nigdy nie ścigał się z tym ostatnim ze względu na dwuletni okres odwołań zawodów spowodowany pandemią. Z roku na rok odkładał plany emerytalne, wykorzystując powrót do Hondy. Dzięki inwestyturze nie tylko żywej legendy i sympatycznej referencji firmy, ale także wciąż konkurencyjnego kierowcy. Dowodem na to jest podium wyścigu North West 200, podobnie jak podróżowanie TT ze średnią prędkością 131 mil na godzinę (210 km/h) w przypadku osób powyżej 50. roku życia. Motocyklista, który ma jeszcze bardzo dużo do powiedzenia, jeśli chodzi o wyniki i emocje przekazywane pasjonatom.