Elia Bartolini “Om te winnen in de Supersport 300 voel ik de behoefte”

Elia Bartolini arriveert in de Superbike-paddock, maar zijn hart ligt nog steeds bij de MotoGP. Als kind werd de twintigjarige uit Cesena beschouwd als een wonderkind. Hij had successen en serietitels verzameld in de jeugdkampioenschappen. Op slechts 16-jarige leeftijd maakte hij zijn debuut in het Moto3 Wereldkampioenschap als wildcard in Misano en scoorde meteen de punten. Vervolgens won hij het Italiaanse kampioenschap in dezelfde klasse. In 2021 nam hij deel aan verschillende Grand Prix als vervanger van geblesseerde rijders en het jaar daarop nam hij fulltime deel aan het Wereldkampioenschap, waarbij hij twee keer in de top 10 terechtkwam en andere goede klasseringen behaalde. Elia Bartolini had graag in de Moto3 willen blijven, maar helaas verliep het niet zoals hij had gehoopt. Dit jaar zal hij deelnemen aan de World Supersport 300 op Yamaha Motoxracing om de lat hoog te leggen.

Elia Bartolini, hoe verloopt de voorbereiding?

“Ik heb diverse uitstapjes gemaakt met een 300, maar dan voor trainingsdoeleinden. Ik heb nog steeds geen tests gedaan met de motor waarmee ik deelneem aan het Wereldkampioenschap Supersport 300. Er zijn in het algemeen een paar logistieke problemen en vertragingen geweest. Ik ben er echter van overtuigd dat we helemaal klaar zullen zijn voor de start van het kampioenschap en waarschijnlijk een test kunnen doen voor Barcelona. In de winter heb ik ook veel getraind samen met mijn teamgenoot Emiliano Ercolani met wie ik heel goed overweg kon. Dinsdag reden we in Misano ook met een standaardfiets en ik kon snel zijn.”

Je gaat van Moto3 naar 300: totaal verschillende klassen, verre werelden.

Ik heb nog nooit op een 300 geracet of in ieder geval op een productiederivaat. Eerlijk gezegd weet ik niet veel van deze categorie. Ik heb gezien dat de races altijd erg onzeker zijn en als je in de Moto3 misschien vecht om te winnen, dan gaat het slecht en eindig je hier derde of vierde, loop je het risico vijftiende te eindigen achter rijders die misschien minder talent hebben, maar wel de goede paden bewandelen“.

Waarom verliet je de MotoGP?

“Ik ben eerlijk en ik denk dat ik iets voor de hand liggend en bekend zeg. De MotoGP-omgeving is prestigieuzer en de sterksten zijn aanwezig. Ik ben in die wereld opgegroeid, het is wat ik voel dat het meest van mij is. Ik geloof dat de rijders die vanuit de MotoGP in de Superbike-paddock aankomen zeer getalenteerd zijn en Bulega heeft dit aan iedereen laten zien. Ik bevond me in een ongemakkelijke situatie in de MotoGP, ik had niet de kans om te winnen en ik kwam in 300 om voorop te blijven. Ik heb deze sprong gemaakt met Yamaha en Motoxracing om te winnen: ik heb er behoefte aan, het is datgene waardoor ik me het beste voel, waar ik blij van word en waardoor ik weer mentale rust kan vinden.”

Wat is nu je doel?

“De top 5 sinds de eerste race en ik denk dat ik het waard ben. De ronde van Barcelona zal een test voor mij zijn, omdat ik de afstelling van de motor niet ken. Ik heb nog nooit twee van zulke korte races in hetzelfde weekend gereden. Ik ben niet gewend aan die schorsingen, die banden, dat ben ik niet gewend. Ik ken het team niet: voor mij is het echt allemaal nieuw. Het lijkt een paradox, maar ik behoor tot de rijders die op absoluut niveau de minste ervaring hebben met het rijden op een 300. Ik heb er alleen op gereden voor training, maar ik heb nog nooit een race gereden met dat type fiets. Mijn partner maakt zijn debuut in het Supersport 300 Wereldkampioenschap, maar hij racet al jaren met soortgelijke motoren: de R3 waarmee hij de Yamaha R3 Blu Cru World Cup won is nog steeds een 300. Mijn onervarenheid in de categorie is een feit, niet Ik wil echter op zoek gaan naar alibi’s, maar ik wil gewoon winnen.”

Elia Bartolini, wie vrees je het meest onder je tegenstanders?

“Ik ben voor niemand bang, omdat ik denk dat ik erg competitief ben. Onder de andere renners vind ik mijn teamgenoot Emiliano Ercolani heel sterk: dat heb ik tijdens de wintertraining ook beseft. Voor de rest, als ik een andere naam moet noemen, zeg ik Mirko Gennai omdat hij de laatste races van vorig jaar won. Na de eerste race weet ik wie de sterkste zijn: je ziet het meteen, ongeacht wie er wint.”

foto van Dani Guazzetti