Mattia Martella zal dit jaar zijn middelbare school examen afleggen, maar in het motorrijden heeft hij al laten zien dat hij een volwassen jongen is. Volgende maand wordt hij 19 en vanaf eind maart zal hij met het GP Project-team betrokken zijn bij het Wereldkampioenschap Supersport 300. Hij behoort niet tot de favorieten voor de titel zoals Elia Bartolini of Mirko Gennai, maar hij is wel een man om in de gaten te houden. Ondanks zijn jonge leeftijd heeft hij al goede ervaring op de Ninja 400. Zijn idool is Valentino Rossi, maar hij heeft ook enorm veel respect voor Marc Marquez. In Superbike is hij dol op Toprak Razgatlioglu en droomt ervan ooit met hem te racen.
Mattia Martella, hoe heb jij de wereld van het motorrijden benaderd?
“Mijn vader is altijd gepassioneerd geweest en toen ik een jaar oud was, gaf hij me meteen een speelgoedminifiets met wielen. Tot mijn vijfde of zesde rende ik thuis rond in de tuin, daarna begon ik op minibikes te rijden. Ik woon in Maenza, in de provincie Latina, en er zijn enkele circuits in mijn omgeving. Het Boogschuttercircuit ligt bijvoorbeeld op twintig minuten van mijn huis. Nadat ik begon met racen op een minibike, ben ik nooit meer gestopt. Vervolgens ging ik naar Ohvale, waar ik in 2018 als derde eindigde in het Italiaanse kampioenschap en het jaar daarop begon hij te strijden op de grote motoren, te beginnen met de R3 Cup.”
Hoe ging het van Ohvale naar Moto 300?
“In het begin best ingewikkeld, maar heel mooi. In de eerste races betaalde ik de prijs voor onervarenheid, maar daarna kreeg ik het onder de knie en leerde ik belangrijke circuits kennen. Ik kreeg ook twee wildcards bij de CIV en ik had plezier. Aan het einde van het seizoen behaalde ik een pole position en wist ik mezelf te laten zien. Aan het einde van het seizoen wist ik niet zeker of ik door zou gaan in de R3 Cup of naar de 300 zou gaan, maar tijdens de training ontmoette ik het Prodina-team en ik twijfelde niet. Ik ben met ze gaan rennen.”
Vier seizoenen bij Prodina, daarna stapte je over naar GP Project.
“Ik voelde me zeer op mijn gemak bij Prodina. Het debuut bij de CIV was beter dan alle verwachtingen met overwinningen, podia en een derde plaats in het kampioenschap: Het niveau van de CIV 300 steeg vervolgens en ik had het wat moeilijk, maar ik slaagde er toch in een hoofdrolspeler te zijn en in 2022 maakte ik mijn debuut in het Wereldkampioenschap racen als wildcard in Misano. Helaas crashte ik in beide races, maar het was een mooie en belangrijke ervaring om veel dingen te begrijpen en te leren. En zo heb ik in 2023 fulltime meegedaan aan het WK maar ik heb toch ook het CIV gedaan. Het was een behoorlijk vol jaar, maar ik vond het erg leuk. Op het wereldkampioenschap waren de verwachtingen hoger, dat zal ik niet ontkennen, maar het was een zeer leerzame ervaring. Aan het einde van het seizoen dacht ik erover om van team te wisselen om nieuwe prikkels te krijgen, een frisse wind te laten waaien.”
Kende jij GP Project al?
“De eerste keer dat ik op een 300 stapte, in 2018, was bij GP Project. Teammanager Alessio Altai had mijn nummer nog. Ik ben erg blij om voor dit team te gaan, ik wilde onder meer verder op een Kawasaki, een motor waar ik nu vijf jaar op rij.”
Wat zijn jouw doelen voor 2024?
“Ik zou graag in alle races de punten willen pakken en dan een paar keer proberen op het podium te komen. Ik besef dat het niveau heel hoog zal zijn, nog hoger dan in het verleden, maar ik ontken niet dat ik heel graag mijn eerste WK-overwinning zou willen behalen.”
