Του Μανουέλ Πετσίνο/motosan.es
Ο Gino Borsoi, Team Manager της ομάδας Pramac Racing, μοιράστηκε τις εμπειρίες και τις απόψεις του στη συνέντευξή μας για την κατάσταση της ομάδας. Σε αυτή τη συνομιλία ο Borsoi εξήγησε την άποψή του για την άφιξή του στο Pramac και μίλησε για τις διαφορές μεταξύ των δύο αναβατών του.
Ο Iceman έχει λιώσει.
«Την Κυριακή μετά τον αγώνα έλιωσε εντελώς λόγω της θερμοκρασίας στην Ταϊλάνδη, αλλά μετά τον θεαματικό αγώνα που έκαναν οι τρεις τους και καλά, όλα τα παιδιά του MotoGP. Ήμουν πολύ χαρούμενος, φαινόταν ότι είχαμε ήδη κερδίσει τα πάντα. Η αλήθεια είναι ότι όλη η ένταση αυτών των τριών συνεχόμενων εβδομάδων έχει ελευθερωθεί λίγο, με όλα όσα έγιναν στον πρώτο αγώνα στην Ινδονησία και μετά στην Αυστραλία. Να επιστρέψω εκεί μπροστά και να κερδίσω, ολοκληρώνοντας ένα θεαματικό Σαββατοκύριακο όπως αυτό που έκανε ο Χόρχε στην Ταϊλάνδη… Ήταν μια πραγματική απελευθέρωση».
Gino Borsoi, πρώτη χρονιά στην Pramac Racing μετά από περισσότερα από 15 χρόνια στην Team Aspar
«Η ομάδα του Χόρχε [Martinez] είναι ακόμα το σπίτι μου, ακόμα κι αν δεν είμαι μαζί τους, είναι σαν να είμαι ακόμα εκεί. Είναι εύκολο να πω 17 χρόνια, ήταν τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου ως Team Manager. Φέτος μετακόμισα στην Pramac και νιώθω άνετα με μια ομάδα που δεν ήξερα, εκτός από κάποιους μηχανικούς με τους οποίους είχα ήδη ασχοληθεί. Βρίσκομαι σε μια εντελώς νέα κατάσταση. Είναι όπως όταν φεύγεις από τη ζώνη άνεσής σου: στην ομάδα του Χόρχε είχα τα πάντα υπό έλεγχο, τους ήξερα όλους.
Δεν λέω ότι η ομάδα πήγαινε με αδράνεια γιατί δεν είναι έτσι, καθώς κάθε χρονιά είναι διαφορετική, αλλά όλα δούλευαν πολύ καλά. Επιπλέον, τα αποτελέσματα ήταν και συνεχίζουν να υπάρχουν. Στο Pramac βρέθηκα με πολλές εκκρεμείς εργασίες που είχα ήδη ανακαλύψει στο τέλος του προηγούμενου έτους, νέα πράγματα που ήθελα να κάνω, νέα πράγματα να υλοποιήσω και να βελτιώσω. Αλλά η προσαρμογή στην ομάδα και τον κόσμο ήταν πολύ γρήγορη και θεαματική, βρήκα μια ομάδα φιλικών ανθρώπων, που δουλεύουν πολύ καλά και μου έκαναν τα πάντα εύκολα».
Έφτασε ο Τζίνο Μπορσόι για να λύσει κάποιο πρόβλημα;
«Δεν θέλω να λύσω ένα πρόβλημα, δεν μου αρέσει να μιλάω για αυτό που συνέβη την προηγούμενη χρονιά και δεν ξέρω ποια ήταν η κατάσταση. Είναι αλήθεια, ωστόσο, ότι η Ducati με είχε ήδη ρωτήσει αν ήθελα να είμαι μέρος αυτού του έργου για να τους βοηθήσω να διατηρήσουν λίγο την κατάσταση της ομάδας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κέρδιζαν ως η καλύτερη ανεξάρτητη ομάδα εδώ και χρόνια. Εν ολίγοις, δεν ήταν τόσο εύκολο όσο φαντάζεστε: αν και το έργο ήταν πολύ ενδιαφέρον, το να φύγει ο Χόρχε δεν ήταν εύκολο, αλλά από αυτή την πλευρά είχε σημαντική υποστήριξη από την Ducati. Ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να φύγω από την οικογένειά μου, που ήταν ο Χόρχε, αλλά για μένα οι τρεις κατηγορίες είναι σημαντικές, δεν υπάρχει διαφορά. Αυτό είναι το αποτέλεσμα».
Είναι σημαντικό να δημιουργήσετε μια ωραία ατμόσφαιρα μέσα στο κουτί.
«Είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό που μου αρέσει να έχω σε μια ομάδα. Τόσο στην ομάδα του Χόρχε όσο και σε αυτήν νομίζω ότι στα μάντρα ξεχωρίζουμε λίγο λόγω της καλής ατμόσφαιρας. Είναι αλήθεια ότι τα αποτελέσματα βοηθούν πολύ, αλλά, ακόμα κι αν δεν υπήρχαν, θα ήταν ένα καλό περιβάλλον. Μαζί με την τεχνική πτυχή, είναι το κλειδί για την απόκτηση αποτελεσμάτων: μπορείτε να έχετε ένα καλό ποδήλατο ή καλούς αναβάτες, αλλά αν λείπει αυτή η πτυχή, δύσκολα θα επιτευχθούν καλά αποτελέσματα. Συχνά ο κόσμος δεν του δίνει μεγάλη σημασία, αλλά το βάζω στο ίδιο επίπεδο με την τεχνική πτυχή».
Ο Διευθυντής της Pramac Racing Team εξηγεί τυχόν μικρές παρεξηγήσεις που θα μπορούσαν να προκύψουν
«Τελικά είμαστε μια οικογένεια, ζούμε πολλές μέρες μαζί. Αν κοιτάξουμε το ημερολόγιο, υπάρχουν όλο και πιο συχνά τρία συνεχόμενα Σαββατοκύριακα σαν αυτά που μόλις ολοκληρώθηκαν. Όσο περισσότερο γνωριζόμαστε τόσο το καλύτερο, γιατί όταν κάποιος χρειάζεται βοήθεια πρέπει να είμαστε εκεί, σαν να είμαστε μια πραγματική οικογένεια. Υπάρχουν προστριβές, υπάρχουν στιγμές θυμού, αλλά αυτό είναι φυσιολογικό, ειδικά σε ένα «πρίμα». Ίσως όχι την πρώτη εβδομάδα γιατί όλοι μπορούν να το διαχειριστούν ήρεμα, η δεύτερη έχει ήδη αρχίσει να περιπλέκεται και όταν φτάνει η τρίτη αρχίζει η πρώτη τριβή. Για παράδειγμα, στην Ταϊλάνδη, ήδη την ημέρα που συναρμολογήσαμε το κουτί, υπήρξαν καβγάδες, σχεδόν τίποτα στην πραγματικότητα, αλλά εξαιρετικά φυσιολογικό. Μάλιστα, πήγα να μιλήσω με τον Χόρχε και τον Νίκο Τερόλ, να δω πώς πάνε τα πράγματα και ο Νίκο μου είπε ότι είχε προβλήματα με τους μηχανικούς».
Ο Τζίνο Μπορσόι μιλάει για τον Πάολο Καμπινότι
«Ο Πάολο Καμπινότι είναι ένας ξεχωριστός άνθρωπος: πολύ ευγενικός, πολύ αστείος, είναι ο πατέρας αυτής της μεγάλης ομάδας. Ανά πάσα στιγμή μπορείς να του μιλήσεις και να τον ρωτήσεις πράγματα, είναι πολύ ανοιχτός άνθρωπος και έτοιμος να βοηθήσει όποιον είχε προβλήματα όλα αυτά τα χρόνια ή στην πρώτη του χρονιά στην ομάδα. Δεν εγκαταλείπει ποτέ κανέναν και θέλει πάντα να βοηθάει τους πάντες, ειδικά σε περιόδους δυσκολίας. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της πανδημίας μας πήρε τηλέφωνο και μας είπε: «Μην ανησυχείς, οι μισθοί σου θα φτάσουν». Ανέλαβε την ευθύνη της περιόδου της πανδημίας και στήριξε τους ανθρώπους του, συνεχίζοντας να πληρώνει όλους τους μηχανικούς σαν να ήταν μια κανονική χρονιά. Όχι μόνο αυτό: στις αρχές του περασμένου έτους ένας μηχανικός τραυματίστηκε ενώ οδηγούσε μια μοτοσικλέτα στην πίστα Mugello και δεν μπόρεσε να συμμετάσχει για ολόκληρη τη σεζόν επειδή τραυματίστηκε σοβαρά. [Campinoti] συνέχισε να τον κρατά μέσα στις εγκαταστάσεις, πληρώνοντάς του το μισθό του σαν να δούλευε».
Δύο πολύ διαφορετικοί πιλότοι: ο υπερκινητικός Μάρτιν και ο Ζάρκο, ένα συγκεκριμένο αγόρι
«Θα έλεγα ότι είναι δύο διαφορετικά σύμπαντα. Με τον Zarco, παρόλο που όλοι τον αποκαλούσαν πολύ περίεργο άνθρωπο, φέτος δημιούργησα έναν πραγματικά ιδιαίτερο δεσμό. Ίσως γιατί κανείς δεν τον είχε πλησιάσει τόσο πολύ. Μιλούσαμε πολύ, όχι μόνο στο σιρκουί αλλά και έξω, ή όταν ήμασταν στο σπίτι αξιολογούσαμε λίγο τι γινόταν, προσπαθώντας να παρουσιάσουμε καλύτερα τα πράγματα… Μου άνοιξε πολύ, μου άρεσε από την πρώτη στιγμή και όλα Έκανε αυτά που του συμβούλεψα, κάτι που με έκανε πολύ χαρούμενο. Όλοι τη θεωρούν πάντα έναν πολύ περίεργο άνθρωπο, αλλά εξαρτάται από τον τρόπο που μπαίνεις στον κόσμο της και της μιλάς.
Οι μηχανικοί λένε ότι δεν είναι πια ο ίδιος Zarco όπως τα προηγούμενα χρόνια, είναι ένας πολύ στοχαστικός άνθρωπος, ένας πολύ αργός, πολύ ήρεμος άνθρωπος. Λοιπόν, είναι πιλότος και όπως όλοι οι πιλότοι, συμπεριλαμβανομένου του εαυτού μου, είναι ικανός να είναι περίεργος μερικές φορές. Από την άλλη πλευρά υπάρχει ο Χόρχε, που δεν μπορεί να μείνει καθισμένος ούτε για ένα δευτερόλεπτο στο γκαράζ ή στο εστιατόριο: είναι μέρος του τρόπου ζωής του. Εκτός από φαινόμενο, όπως αποδεικνύει στην πίστα: Έχω και άριστη σχέση μαζί του, μιλάμε συνέχεια. Μόλις πρόσφατα μιλήσαμε στο WhatsApp για να αποφασίσουμε πώς να σχεδιάσουμε καλά αυτό το τελευταίο μέρος του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αφού είχαμε μιλήσει πολύ στην αρχή της χρονιάς. Του έδωσα μάλιστα κάποιες συμβουλές που τον βοήθησαν να βελτιωθεί, αλλά είναι ένας διάβολος της Τασμανίας, ένας ταραχοποιός».
Gino Borsoi και συμβουλές για τον Jorge Martin
«Δεν είμαι πια αναβάτης, δεν έχω πια αυτό το συναίσθημα με τη μοτοσυκλέτα και σίγουρα ξέρει πολύ περισσότερα από εμένα για το τι πρέπει να κάνεις στη μοτοσυκλέτα, για την ανατροφοδότηση που σου δίνει. Φέτος προσπάθησα να εκπαιδεύσω τον εαυτό μου λίγο περισσότερο: διάβασα ένα βιβλίο για την αθλητική ψυχολογία και μίλησα επίσης με έναν αθλητικό ψυχολόγο για να βελτιώσω τον τρόπο σχέσης μου με τους αναβάτες. Νομίζω ότι ο ρόλος του Team manager είναι περισσότερο να τους βοηθάει ψυχικά όταν η στιγμή δεν είναι καλή. Πρέπει να ξέρεις πώς να αντιδράς, πρέπει να ξέρεις να μιλάς, μια λέξη που λέγεται καλά ή άσχημα αλλάζει τα πάντα. Επομένως, νομίζω ότι πρέπει επίσης να αρχίσουμε να μαθαίνουμε ψυχολογία και να ξέρουμε πώς να μιλάμε στους οδηγούς. Μιλάω χρόνια με νέους, κάτι που είναι πολύ πιο εύκολο γιατί σε βλέπουν ως «γκουρού». Αλλά όταν φτάνει το MotoGP έχετε έναν αναβάτη που είναι ήδη εκπαιδευμένος και ξέρει, οπότε δεν υπάρχουν πολλά να του εξηγήσετε. Το μόνο πράγμα που μπορείτε να κάνετε για να τον υποστηρίξετε είναι να του μιλάτε με τον σωστό τρόπο όταν προκύπτουν προβλήματα».
Ο Χόρχε Μάρτιν έχει βελτιωθεί στην κανονικότητα
«Για να πω την αλήθεια, αυτή ήταν λίγο η προσέγγιση στην αρχή της σεζόν με τον Χόρχε. Του είπα μια χαρά να κάνεις Pole, το Σάββατο είσαι γρήγορος, πολύ καλός, θα πας για ύπνο χαρούμενος. Αλλά δεν ωφελεί αν δεν έχετε μια βάση που σας επιτρέπει να διατηρήσετε έναν ρυθμό για να πολεμήσετε στον αγώνα. Έτσι του είπα να κάνει ένα μικρό βήμα πίσω και να προσπαθήσει να δουλέψει περισσότερο για την ημέρα του αγώνα. Ίσως δίνουμε λίγο περισσότερη έμφαση στο να δουλέψουμε στο setup και να έχουμε μια πολύ ισορροπημένη μοτοσυκλέτα, και αν χάσουμε λίγη ταχύτητα στις κατατακτήριες δεν θα γίνει τίποτα. Όλα βήμα-βήμα και, μόλις βρούμε αυτή τη συνέπεια στον αγώνα, θα προσπαθήσουμε ξανά να είμαστε γρήγοροι στις κατατακτήριες. Νομίζω ότι το έχουμε δει αυτό».
Υπάρχει πίεση μέσα στο γκαράζ Pramac;
«Δεν έχουμε πίεση: διασκεδάζουμε πολύ, κάνουμε μια απίστευτη σεζόν. Τα αποτελέσματα είναι απίστευτα, απλά πρέπει να είμαστε περήφανοι και χαρούμενοι. Επιπλέον, αν μπορούμε να παλέψουμε από τώρα μέχρι το τέλος της χρονιάς με την επίσημη ομάδα για κάτι μεγαλύτερο, ας είναι. Ωστόσο, είναι αυτοί που πρέπει να προσπαθήσουν να υπερασπιστούν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και την τιμή της επίσημης ομάδας».
Φωτογραφία: Social-Gino Borsoi
Το αρχικό άρθρο στο motosan.es
