Ο Marc Marquez παρουσιάζει μια προεπισκόπηση του βιβλίου: “Being Marc Marquez: how I win my races”. Ο οδηγός από την Cervera μιλάει για την καριέρα του σε πρώτο πρόσωπο και προσφέρει μερικές αδημοσίευτες ιστορίες για την προσωπική και επαγγελματική του ζωή. Είναι αναπόφευκτο να εμβαθύνουμε σε κάποια κεφάλαια, όπως οι κόντρες με τον Dani Pedrosa, τον Jorge Lorenzo και τον Valentino Rossi.
Η ζωή του Marquez σε κεφάλαια
Δομημένο σε οκτώ κεφάλαια, το πρώτο είναι “Τεχνική”, μιλάει για το πώς έφτασε στο MotoGP, το “ο καλύτερος συμπαίκτης που είχα ποτέ», του Daniel Pedrosa, του HRC και της αεροδυναμικής επανάστασης που άλλαξε τον κόσμο του MotoGP. Στο δεύτερο κεφάλαιο, η «Συγκέντρωση» μιλά για τη ρουτίνα, ενώ η «Πιστότητα» είναι το τρίτο. Loyalty, Marquez και Honda φαίνεται να είναι το ίδιο concept. Και έτσι είναι, γιατί το κεφάλαιο είναι γεμάτο εκτίμηση για τον Ιάπωνα κατασκευαστή. Πράγματι, ο Marc εξακολουθεί να βασίζεται στη μέθοδο Golden Wing, “ανάλυση-συζήτηση-λύση του προβλήματος“γιατί στη Honda”Ξέρω ότι αυτό που υπάρχει στο τέλος αυτής της κουραστικής διαδικασίας θα λειτουργήσει“.
Οι φίλοι και ο Valentino Rossi
Ακόμα και οι «Φιλίες» του πιλότου είχαν επιρροή τον τελευταίο καιρό. Ειδικά δύο: αυτό του Emilio Alzamora και του Jaime Martínez, που έχουν μεγάλη σχέση με την ανάπτυξη του οδηγού. Μαζί με τους φίλους του, την «οικογένειά» του, το πέμπτο κεφάλαιο της σειράς του Marc: η μητέρα του, ο πατέρας του, ο αδελφός του Άλεξ… Το εγώ, έκτο κεφάλαιο, αλλάζει το πολύ διαφορετικό DNA του πιλότου τα τελευταία χρόνια. Ενδιαφέροντα τι λέει για τον πρωταθλητή από την Tavullia, Valentino Rossi. “Έχουμε χάσει τον αμοιβαίο σεβασμό. Ήταν ο ήρωάς μου και μέσα σε μήνες είχε γίνει αέρας για μένα, και συνεχίζει να είναι (…). Με κατηγόρησε για παράλογα πράγματα και υπερέβαλε στη συνέντευξη Τύπου (…)». Μέχρι Αργεντινή 2018. «Σίγουρα σκέφτηκα, ξέρετε τι; Ξέχνα το”.
“Είδωλο”. Το έβδομο κεφάλαιο είναι ένας ύμνος στους θαυμαστές, με ρητή αναφορά στον Valentino Rossi. “Ποια είναι η ιδανική στιγμή για συνταξιοδότηση; Τα τελευταία τέσσερα χρόνια θα ήθελα να είμαι μέσα στο κεφάλι του Rossi. Είναι νικητής. Έμεινε μεταξύ 10ου και 15ου για τέσσερα χρόνια. Και επιπλέον, αφήστε την ομάδα του εργοστασίου. Θα ήθελα να μάθω πώς κατάφερε να επιστρέφει κάθε Σαββατοκύριακο κάτω από αυτές τις συνθήκες“.
Το «A Tireless Fighter» κλείνει το βιβλίο και, φυσικά, πρέπει να αναφερθεί στις τελευταίες στιγμές και στους πιο σκληρούς τραυματισμούς της καριέρας του. Μια πρόταση που συνοψίζει πολύ καλά αυτό το τελευταίο τμήμα του βιβλίου είναι η εξής:Γνωρίζω πολύ καλά ότι το επόμενο μεγάλο φθινόπωρο θα μπορούσε όχι μόνο να τελειώσει την καριέρα μου αλλά να με επηρεάσει για το υπόλοιπο της ζωής μου“.
