Lorenzo Dalla Porta lijdt maar geeft niet op. Sommige afleveringen laten hun sporen na, ze doen heel erg pijn. Nadat hij uit het Mandalika SAG Team was gelost, werd de 26-jarige Toscaan ook in de steek gelaten door Forward Racing waarmee hij drie races had moeten rijden maar er slechts twee had gereden. Gedownload is een erg lelijke term, het suggereert een object, maar het is de meest geschikte term gezien de kilheid van hoe de twee gebeurtenissen zich ontvouwden, zonder een greintje empathie.
“In beide gevallen werd ik met een telefoontje geliquideerd – zegt Lorenzo Dalla Porta tegen Corsedimoto – Dus het is heel erg. De teams vertelden me dat ik niet aan de telefoon racete, met onthechting ”.
Hoe ging het?
“Laten we beginnen met het SAG-team. In het begin zeiden ze dat ze me de nieuwe fiets zouden geven. Een oude zou voor mij prima zijn geweest zolang hij competitief was, in ieder geval tot de situatie in het Moto2-wereldkampioenschap. Volgens het team was er geen goede fiets omdat de nodige financiële dekking niet was aangekomen. Na vijf races namen ze een rijder met een sponsor en vertelden me dat ik niet zou racen met een telefoontje”.
Wat is er met Forward gebeurd?
“Het ging nog erger als we willen. Eigenlijk weet ik niet zeker waarom ze me hebben verlaten, maar na de Sanchsenring had ik met de auto met het team van Duitsland naar Nederland moeten gaan. Maar ze belden me en vertelden me dat ik gemakkelijk met hen mee had kunnen gaan, maar dat ik niet had deelgenomen, wat het ergste is dat je een renner kunt bieden. Na de race in Duitsland, waar ik stopte met een probleem met mijn achterband, nam iemand van het team een foto van mij. Hij had het aan de accommodatie laten zien en zei dat ik niet bezweet was en de foto was daar het bewijs van. Omdat ik niet bezweet was, zou ik me niet hebben gecommitteerd. Zoiets deed me nog meer pijn.”
Lorenzo Dalla Porta, wat voel je?
“Ik ben heel, heel kwaad. Ik moest nog bekomen van de teleurstelling van de SAG en er kwam nog een klap, nog lelijker. Maar ik geef niet op, ik wil rennen!”
Denk je aan Supersport?
“De MotoGP-paddock wordt gezien als de top, iedereen zou daar graag willen racen en in sommige opzichten is het triest om daar weg te gaan, maar ik zou graag een reset uit die omgeving willen. Ik denk aan Supersport, ja. Iedereen vertelt me dat het goed is in de Superbike-paddock, dat er een goed klimaat is. Ik geef zeker niet op, ik wil mezelf opnieuw lanceren, mijn waarde bewijzen. Ik wil weer winnen. Nu heb ik alle tijd om te evalueren wat ik moet doen en Supersport kan zeker een pad zijn: ik wil niet meer lijden zoals de afgelopen tijd”.
