Stefano Manzi tekent een half uur voor race-2 handtekeningen voor de kinderen. Het is een emblematisch beeld, vol betekenis. In Misano was hij kalm, ontspannen, ging hij zelfs de moeilijkste momenten op de juiste manier het hoofd, zoals op vrijdag toen hij crashte door een fout van een tegenstander. Ondanks de bitterheid bleef hij sereen, geconcentreerd, zich ervan bewust dat hij het goed zou kunnen doen. De knorrige Stefano Manzi van een paar jaar geleden is gewoon een slechte herinnering. Nu is het bijna onherkenbaar en niet zozeer op sportief vlak als wel op menselijk vlak. Als coureur is hij eigenlijk altijd al snel geweest. De overwinning in race-2 na een mooi duel met Nicolò Bulega lijkt nauw verwant aan zijn wedergeboorte.
“Ik ben erg blij – zegt Stefano Manzi tegen Corsedimoto – We zijn erin geslaagd om een heerlijk weekend te hebben en ik kon niet om meer vragen. Al in de warm-up gingen we vrij snel, we hebben de motor van zaterdag verbeterd. Ik gokte, het was een onzekere race tot het einde. Het viaduct bij drie was de sluitsteen, beslissend voor de overwinning. Er was veel publiek, velen vroegen me om handtekeningen: het was mooi en het ging goed. Ik draag deze overwinning op aan mijn familie die me veel gevolgd en geholpen heeft. Het is niet gemakkelijk om bij mij te zijn en met mij samen te werken, want ik heb een waardeloos karakter”.
Misschien wel. Dit jaar zie je eruit als een ander mens: aardig, behulpzaam en briljant met iedereen. Hoe is deze verandering te verklaren?
“Mijn geluk is dat ik een team als Ten Kate heb, dat helpt zeker. Aan het begin van het jaar vertelde iedereen die ik ken in de motorwereld me dat ik door met Nederlanders te werken een koud team zou vinden. Aan de andere kant zijn ze op karakterniveau warmer dan wij uit Romagna. Vorig jaar aan het einde van het seizoen was ik al sterk maar in 2023 bij de start van het kampioenschap was ik nog sterker. Ik weet niet hoe ik het mezelf moet uitleggen, maar ik hoop zo door te gaan. Een goed team achter me hebben geeft echter een goede hand, want er zijn veel mensen die me steunen”.
Is er een grote verandering in je leven geweest?
“Ik heb veel dingen veranderd. Ik verliet de Academie en nu volgt mijn broer Alex me: hij is mijn trainer geworden. Sinds december vorig jaar heb ik verschillende veranderingen ondergaan: privé, qua management, voorbereiding en misschien heeft dit me geholpen om de laatste stap te zetten die ik miste. Misschien ben ik erin geslaagd om van een snelle rijder een echt succesvolle rijder te worden, in staat om te vechten voor de overwinning in het kampioenschap.”
