Ο πόνος, το κουράγιο. Η Giulia Pozzato εργάζεται στη μοτοσικλέτα εδώ και αρκετό καιρό με την ομάδα 322 Racing Service Misano. Την περασμένη Κυριακή ήταν στο MWC με τους πιλότους της και μαζί της ήταν και η κόρη της, η οποία έπαιζε με τον γιο του Giraudo, ο οποίος πέθανε στο δυστύχημα. Η Giulia Pozzato δημοσίευσε ένα γράμμα στα social media που σε κάνει να ανατριχιάζεις. Μιλάει για τον Nicolò, ένα 9χρονο αγόρι που έβλεπε τον μπαμπά του ως σούπερ ήρωα. Η Giulia Pozzato μας εξουσιοδότησε να το δημοσιεύσουμε στο σύνολό του για να ευαισθητοποιήσουμε το κίνημα της μοτοσικλέτας στο θέμα της ασφάλειας.
Η επιστολή της Giulia Pozzato
«Κλαίω όλο το βράδυ σκεπτόμενος τα μάτια του Νικολό, που μου λέει «Περιμένω να γυρίσει ο μπαμπάς και μετά θα πάμε σπίτι», ενώ παίζει με την κόρη μου τη Λία και λέμε ο ένας στον άλλο ιστορίες. Δεν αντέχω αυτό το βάρος μόνο στην καρδιά μου, εκείνα τα λόγια που αντηχούν στο κεφάλι μου και πάνε στο στομάχι μου σαν μαχαίρι. Το πόσο υποφέρω μόνο οι τοίχοι του σπιτιού το ξέρουν. Δεν είμαι αρκετά δυνατός για αυτό.
Θέλω περισσότερη ασφάλεια.
Ακούστε τους πιλότους που σας ζητούν «περισσότερη ασφάλεια» και σας δίνουν συμβουλές για το πώς να τη βελτιώσετε, μην προχωρήσετε περισσότερο. Αφού άκουσα αυτά τα λόγια και έχοντας τη δύναμη να αρχίσω να λέω ιστορίες για νεράιδα κάστρα και μονόκερους χωρίς να ξεσπάσω σε κλάματα, νομίζω ότι είχα αρκετά για να βάλω τον εαυτό μου στη γραμμή. Δεν μπορώ να σταματήσω να το σκέφτομαι, δεν μπορώ να πω «είναι διαγωνισμοί». Δεν θέλω να ξαναδώ άλλον Νικολό να περιμένει τον μπαμπά του. Θα είμαστε στην πρώτη σειρά για να αυξήσουμε την ασφάλεια στην πίστα, είναι ο κόσμος μας, του Fabrizio.
Το πάθος μας, αλλά αν πρέπει να τρέξουμε, θέλουμε να το κάνουμε με ασφάλεια. Δεν μπορώ να μείνω αδιάφορος σε αυτά τα μάτια, τα μάτια ενός παιδιού που μόλις έχασε τον πατέρα του, εκείνου του παιδιού που τον ακολουθούσε πάντα παντού και που για εκείνον ο μπαμπάς του είναι ο μεγαλύτερος ήρωας στον κόσμο.
Μην παραμένετε αδιάφοροι σε αυτά τα μάτια. Συγγνώμη για το ξέσπασμα, αλλά είναι πολύ βαρύ βάρος για να το κουβαλάς στην καρδιά. Νομίζω ότι μιλάω για ολόκληρη τη μάντρα, οπότε θα την υπογράψω ως: «The Paddock».
