Trainen en werken, werken en trainen. Alles voor één groot doel: beroepschauffeur worden. Nicola Chiarini is pas 18 jaar oud, woont op het platteland in het achterland van Romagna en wordt dit jaar de jongste rijder ooit in het Italiaanse Superbike-kampioenschap (lees hier). Hij is erg jong, maar heeft duidelijke ideeën over wat hij groots wil doen.
“Ik richt al mijn aandacht en inspanningen op een toekomst als beroepscoureur – Nicola Chiarini vertelt Corsedimoto – Het is duidelijk dat ik nu niet alleen aan racen kan denken, maar ik moet ook werken op de boerderij van mijn ouders. We hebben land, dieren en ik help daar. De rest van de tijd train ik, vooral op de fiets, en verzorg ik alles wat met de activiteit van een ruiter te maken heeft. Ik ben niet bang om offers te brengen, integendeel, ik geloof dat ze uiteindelijk zullen worden terugbetaald”.
Laten we een stap terug doen. Wanneer heb je voor het eerst motor gereden?
“Ik was heel klein. Toen ik drie was kreeg ik een minicrossfiets als kerstcadeau. Later ben ik gaan racen met gehuurde minibikes en won ik een Italiaanse UISP. Dus ging ik naar Ohvale en begon te verschijnen. In het eerste jaar in MiniGP gingen alleen mijn vader en ik naar de races, zonder team. Desondanks eindigde ik als derde in het kampioenschap en Ik werd geselecteerd voor de IMF Blue Talents. Ik kreeg de kans om te racen met Pasini, een referentieteam op jeugdniveau. Ik eindigde als 2e in het kampioenschap, daarna kreeg ik een zware blessure die me in de winter tussen 2017 en 2018 lange tijd buiten spel hield. Daarna reed ik in PreMoto3, maar ik voelde me fysiek niet goed, de resultaten bleven uit en Ik had moraal onder de voeten”.
Ben je nog verder gegaan?
“Na een ingetogen 2018 kwam ik uit de Talenti Azzurri. Een Moto3-team belde me en het eerste jaar was alles in orde, terwijl het tweede me strandde op de vooravond van het kampioenschap. Het was een hele nare ervaring en ik wil er liever niet aan denken. Ik ben niet het type dat medelijden met mezelf heeft, integendeel. Ik heb 10 maanden niet geracet, toen kocht mijn vader een standaard R6, begon ik te trainen en in 2021 deed ik de Pirelli Cup in de Coppa Italia. Ik kwam opdagen en werd meegenomen door Team Pistard voor de National Trophy 2022. De rest is recente geschiedenis. Vorig jaar wist ik me te onderscheiden en toen belde het Zwarte Schaap me voor de CIV Superbike: nogmaals bedankt Marco Frison voor de gelegenheid”.
Nicola, laten we een spel spelen, laten we op een hypothetische tijdmachine stappen. Waar sta je over 10 jaar?
“Ik ben nooit gestopt om te veel na te denken over de toekomst. Ik wil graag een carrière beginnen als beroepschauffeur. Ik wil mezelf niet opbranden, maar tegelijkertijd wil ik ook geen tijd verspillen. Ik zou graag willen proberen stap voor stap te groeien met iemand die echt in mij gelooft. Waar sta ik over 10 jaar? Ik weet het niet, ik hoop op het WK en met een officieel team. Nou, ik zou graag bij een motorfabrikant willen werken die me stabiliteit op de lange termijn kan geven, zonder dat ik elk jaar hoef te veranderen”.
