Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα υπάρχουν εκείνοι που παραμένουν «πιστοί» σε ένα μόνο brand και εκείνοι που αντ’ αυτού ξεκινούν μια νέα πρόκληση. Με μια καλή δόση κινδύνου, δεδομένου ότι δεν είναι ποτέ εύκολο να προσαρμοστείς σε διαφορετικό ποδήλατο. Στην εποχή του MotoGP υπήρξαν αρκετοί αναβάτες που έχουν αγωνιστεί σε πλήρεις σεζόν για πολλούς διαφορετικούς κατασκευαστές. Σε αυτή την περίπτωση, ας δούμε αυτούς που αγωνίστηκαν για τρεις διαφορετικές μάρκες, ένα ‘φινίρισμα’ που θα φτάσει και ο Jack Miller, το 2023 με την KTM μετά από χρόνια εμπειρίας στη Honda και πάνω από όλα ως αναβάτης της Ducati. Θα δούμε αν θα έχει καλά αποτελέσματα και με τον Αυστριακό κατασκευαστή… Αλλά πριν από αυτό, θυμάστε ποιος προηγήθηκε και πώς πήγε; Ας τα αναθεωρήσουμε όλα, το πρώτο μέρος.
Alex Barros (Honda/Yamaha/Ducati)
Ο καλύτερος Βραζιλιάνος ποτέ στο MotoGP ήταν επίσης μεταξύ των πρωταγωνιστών στο MotoGP. Πέντε σεζόν στο φύλλο αγώνα για αυτόν με τρεις διαφορετικές μάρκες, χωρίς αποτελέσματα από όλες. Το 2002, το 2004 και το 2005 τον βλέπουμε σε δράση με τη Honda, με την οποία κατακτά τρεις νίκες, τις μοναδικές στην κατηγορία κληρονόμων των 500cc, και άλλες εννέα τερματισμούς στο βάθρο. Το 2003 όμως αμφισβήτησε τη μοναδική του χρονιά με τη Yamaha, με το καλύτερο αποτέλεσμα την 3η θέση στη Γαλλία. Τέλος, το 2007 με την Ducati στο φύλλο αγώνα μετά από μια σεζόν Superbike: τερμάτισε επίσης στο βάθρο με τους Reds, όντας ακριβώς 3ος στο ιταλικό GP.
Carlos Checa (Yamaha/Ducati/Honda)
Ο τότε παγκόσμιος πρωταθλητής Superbike αγωνίστηκε σε έξι ολόκληρες σεζόν στην κατηγορία MotoGP. Τα περισσότερα από αυτά με τα χρώματα της Yamaha, ακριβώς από το 2002 έως το 2004, συν το 2006, κερδίζοντας συνολικά πέντε τερματισμούς στο βάθρο. Το 2005 πέτυχε τη μοναδική του χρονιά με τη Ducati, ανεβαίνοντας άλλα δύο βάθρα. Η σεζόν του 2007 βλέπει την Checa σε δράση στα χρώματα της Honda, αλλά είναι μια μάρκα με την οποία δεν θα ανέβει ποτέ στο βάθρο. Στην πραγματικότητα, τα καλύτερα αποτελέσματα ήταν δύο έκτα που έφτασαν σε Jerez και Misano.
Shin’ya Nakano (Yamaha/Kawasaki/Honda)
Ένας από τους θρυλικούς Ιάπωνες αναβάτες, στο MotoGP από το 2002 έως το 2008. Με τη σειρά, μιλάμε για δύο χρόνια με τη Yamaha, τρία με την Kawasaki και τέλος άλλα δύο με τη Honda. Από πλευράς αποτελεσμάτων, τίποτα το εντυπωσιακό δεν έφτασε, αλλά δεν ήταν απαραίτητα για να μπει στις καρδιές των λάτρεις των δίτροχων. Απλώς για να τους υπενθυμίσουμε, οι μόνοι δύο τερματισμοί του στο βάθρο ήρθαν με τη μάρκα να μην βρίσκεται πλέον στην τρέχουσα κορυφαία κατηγορία: ήταν 3ος στο GP της Ιαπωνίας το 2004, 2ος αντί στο GP της Ολλανδίας το 2006.
Loris Capirossi (Honda/Ducati/Suzuki)
Ήταν μεταξύ των πρωταγωνιστών του MotoGP από το 2002 έως το 2011, τη χρονιά της αποχώρησής του από τους αγώνες. Την πρώτη χρονιά της νέας κατηγορίας βρίσκεται σε δράση με τη Honda, πετυχαίνοντας δύο τερματισμούς στο βάθρο. Από την επόμενη σεζόν μέχρι το 2007, ωστόσο, έμεινε πιστός στα χρώματα της Ducati, με τα οποία σημείωσε τα καλύτερα του αποτελέσματα. Συνολικά μετράμε έξι νίκες και άλλα 16 βάθρα, το 2006 συμπληρώνει το βάθρο του παγκοσμίου πρωταθλήματος. Ακολούθησαν τρία χρόνια με τη Suzuki, με την οποία πέτυχε μόλις ένα βάθρο, πριν επιστρέψει στη Ducati για μια τελευταία δύσκολη παγκόσμια σεζόν.
Τζον Χόπκινς (Yamaha/Suzuki/Kawasaki)
Ο σημερινός προπονητής της American Racing Team στο Moto2 αγωνίστηκε στο MotoGP από το 2002 έως το 2008, πριν από την περίοδο Superbike. Την πρώτη χρονιά της νέας κορυφαίας κατηγορίας αγωνίζεται με τη Yamaha, η τελευταία θα είναι με την Kawasaki, ενώ η περίοδος της Suzuki είναι ενδιάμεσα. Τα καλύτερα αποτελέσματά του έφτασαν ακριβώς με τη μάρκα Hamamatsu, καλύτερα να πούμε ότι οι μοναδικοί του τερματισμοί στο βάθρο στην πρώτη κατηγορία. Ο ‘Hopper’ σημειώνει τρεις τρίτες θέσεις και ένα P2, οι οποίες ήρθαν όλες τη σεζόν του 2007.
Toni Elias (Yamaha/Honda/Ducati)
Ο Ισπανός αναβάτης αγωνίστηκε συνεχώς στο MotoGP μεταξύ 2005 και 2009, συν τη σεζόν του 2011, την τελευταία ολοκληρωμένη στην κατηγορία. Η πρώτη του χρονιά θα είναι η μοναδική του με τη Yamaha, με την 6η θέση στην Τουρκία ως το καλύτερο αποτέλεσμα της σεζόν. Ακολουθεί η περίοδος της Honda, με το ιντερμέδιο ενός έτους στη Ducati, το 2008, στο οποίο κατακτά δύο τερματισμούς στο βάθρο. Αντίθετα, με την Ala Dorata θα έρθει η μοναδική του νίκη, που πέτυχε στην Πορτογαλία το 2006, συν άλλες τρεις τερματίσεις στο βάθρο το 2007 και το 2011.
Randy De Puniet (Kawasaki/Honda/Ducati)
Από το 2006 έως το 2013 με πλήρη απασχόληση στην κορυφαία κατηγορία, αλλά μετράμε μόνο την περίοδο MotoGP, επομένως δεν υπολογίζουμε το πείραμα CRT. Για τον Γάλλο αναβάτη μετράμε τα δύο πρώτα χρόνια μαζί με την Kawasaki με βάθρο στο φύλλο αγώνα (Ιαπωνία 2007), ακολουθούμενα από τρία χρόνια με τη Honda. Ένα μόνο βάθρο και αυτή την περίοδο, ακριβώς στη Μεγάλη Βρετανία το 2009, ενώ το 2011 θα είναι η μοναδική χρονιά με τα χρώματα της Ducati. Η 6η θέση στην Αυστραλία είναι ο καλύτερος τερματισμός της σεζόν με τον Ιταλό κατασκευαστή.
Σετ Gibernau (Suzuki/Honda/Ducati)
Σίγουρα ένας από τους καλύτερους «βασιλιάδες χωρίς στέμμα» που είδαμε στο MotoGP, την κατηγορία που τον βλέπαμε από το 2002 έως το 2006. Είχε ξεκινήσει και τη σεζόν του 2009, αλλά έμεινε στα μισά του αποχαιρετισμού του βασικού χορηγού της ομάδας. Έτρεξε με τη Suzuki το 2002, μόλις άγγιξε το βάθρο μία φορά και μετά έζησε την καλύτερή του περίοδο με τη Honda. Τη διετία 2003-2004 ήταν αντιπρωταθλητής κόσμου με 8 νίκες και άλλα 12 βάθρα, το 2005 κατέκτησε τα τέσσερα τελευταία βάθρα της καριέρας του. Μάλιστα, κανένας δεν θα φτάσει με την Ducati, με την οποία βρίσκεται σε δράση σε ένα δύσκολο 2006 που σημαδεύτηκε από έναν βαρύ τραυματισμό.
Valentino Rossi (Yamaha/Honda/Ducati)
Τρεις μάρκες επίσης για τον εννέα φορές παγκόσμιο πρωταθλητή, στο MotoGP από το 2002 έως το 2021, έτος της αποχώρησής του. Στο φύλλο αγώνα δύο σεζόν με τη Honda (2002-2003), με την οποία κατέκτησε δύο παγκόσμιες κορώνες, ενώ τα δύο χρόνια που πέρασε με τη Ducati (2011-2012) δεν ήταν τόσο αξιομνημόνευτα. Ακόμα κι αν μετράμε ακόμα τρεις τερματισμούς στο βάθρο. Το υπόλοιπο της καριέρας του ήταν στη Yamaha, κατά τη διάρκεια της οποίας πέτυχε τα καλύτερα αποτελέσματα που είχε ποτέ. Έφτασαν άλλα τρία παγκόσμια πρωταθλήματα, συν διάφορα αντιπρωταθλήματα και θέσεις για τρίτους, για να μην αναφέρουμε τις έντονες μονομαχίες με τους αντιπάλους στο πρωτάθλημα. Στάθηκε στο βάθρο μέχρι τη σεζόν του 2020, παρόλο που η συνολική απόδοση άρχισε να πέφτει σημαντικά ήδη από το 2019, μέχρι τον αποχαιρετισμό του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα πέρυσι.
Τέλος του πρώτου μέρους, θα ακολουθήσει το δεύτερο μέρος με τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές.
Πηγή φωτογραφίας: motogp.com
