Byliśmy bardzo blisko wyrównania rekordu, który wciąż stoi. Włoscy producenci Ducati i Aprilia zanotowali sezon jako bohaterowie MotoGP, osiągając coś, czego nie widziano od lat pięćdziesiątych. Od czasów takich nazwisk jak Gilera, Moto Guzzi, MV Agusta, które przeszły do historii mistrzostw świata. Właściwie od tego czasu nie było tak wielu „włoskich” podium, w sensie monopolu na poziomie konstruktorów. W przyszłym roku w MotoGP będzie osiem czerwonych i cztery RS-GP, wydaje się, że to dopiero początek powrotu włoskich marek na szczyt.
Długi post
Rekord z 1955 roku, w erze półlitrowej, wciąż stoi. Sześć sezonowych miejsc na podium tylko dla włoskich producentów, często z przynajmniej jednym z naszych sztandarowych wśród bohaterów. Minęło dużo czasu, zanim przeanalizowano niektóre wyniki: restart miał miejsce w MotoGP w Walencji 2021, z Ducati Pecco Bagnaia, Jorge Martínem i Jackiem Millerem, którzy nadali ton niemal rekordowemu 2022 roku. Jednak pamiętajmy, że w zeszłym roku w Ricardo Tormo był to szybki post, który trwał od GP Narodów 1972. Ostatnie niebieskie podium, zdominowane przez MV Agustas Giacomo Agostiniego i Alberto Paganiego, plus Rossa Bruno Spaggiari.
Niepokonany rekord: 6 miejsc na podium, 500 cm3, 1955 r
– Hiszpania, Montjuïc: Reg Armstrong (Gilera), Carlo Bandirola, Umberto Masetti (MV Agusta)
– Francja, Reims: Geoff Duke, Libero Liberati, Reg Armstrong (Gilera)
– Trofeum Turystyczne: Geoff Duke, Reg Armstrong (Gilera), Ken Kavanagh (Moto Guzzi)
– Belgia, Spa-Francorchamps: Giuseppe Colnago, Pierre Monneret, León Martin (Gilera)
– Holandia, Assen: Geoff Duke, Reg Armstrong (Gilera), Umberto Masetti (MV Agusta)
– GP Nations, Monza: Umberto Masetti (MV Agusta), Reg Armstrong, Geoff Duke (Gilera)
Pięć miejsc na podium: MotoGP 2022
– Francja, Le Mans: Enea Bastianini, Jack Miller (Ducati), Aleix Espargaró (Aprilia)
– Holandia, Assen: Pecco Bagnaia, Marco Bezzecchi (Ducati), Maverick Viñales (Aprilia)
– Wielka Brytania, Silverstone: Pecco Bagnaia (Ducati), Maverick Viñales (Aprilia), Jack Miller (Ducati)
– GP San Marino, Misano: Pecco Bagnaia, Enea Bastianini (Ducati), Maverick Viñales (Aprilia)
– Hiszpania, Aragonia: Enea Bastianini, Pecco Bagnaia (Ducati), Aleix Espargaró (Aprilia)
Cztery miejsca na podium: 500cc 1953-1954
1953
– Francja, Rouen: Geoff Duke, Reg Armstrong, Alfredo Milani (Gilera)
– Szwajcaria, Bremgarten: Geoff Duke, Alfredo Milani, Reg Armstrong (Gilera)
– GP Nations, Monza: Geoff Duke, Dickie Dale, Libero Liberati (Gilera)
– Hiszpania, Montjuïc: Fergus Anderson (Moto Guzzi), Carlo Bandirola (MV Agusta), Dickie Dale (Gilera)
1954
– Belgia, Spa-Francorchamps: Geoff Duke (Gilera), Ken Kavanagh (Moto Guzzi), León Martin (Gilera)
– Holandia, Assen: Geoff Duke (Gilera), Fergus Anderson (Moto Guzzi), Carlo Bandirola (MV Agusta)
– GP Nations, Monza: Geoff Duke, Umberto Masetti (Gilera), Carlo Bandirola (MV Agusta)
– Hiszpania, Montjuïc: Dickie Dale (MV Agusta), Ken Kavanagh (Moto Guzzi), Nello Pagani (MV Agusta)
Jonathan Rea wspaniała biografia: „In Testa” dostępna na Amazon
Źródło zdjęcia: motogp.com
