Όλα όπως τις άλλες φορές: ο Nicolò Bulega καμάκι του Superpole, ξεκινάει άψογα και παίρνει το ρυθμό του, απρόσιτος για τους άλλους. Το Supersport είναι πλέον μια ταινία που ήδη βλέπουμε κάθε φορά. Τα σενάρια και οι συνθήκες αλλάζουν αλλά το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο. Στον αγώνα 1 στη Motorland, ο 25χρονος από την Ducati υπέγραψε τη δωδέκατη νίκη αυτής της συναρπαστικής σεζόν και εκμεταλλευόμενος το ενδεχόμενο, δηλαδή το χάος πίσω του, βρίσκεται πλέον μόλις μια ανάσα από τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο. Ο Στέφανο Μάντζι, ο μόνος που κράτησε τα δικά του, προσπάθησε με όλες του τις δυνάμεις. Αλλά στον τελευταίο γύρο, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να μην χάσει τουλάχιστον τη δεύτερη θέση, κατέληξε εκτός πίστας στο chicane πριν από την ευθεία, βυθίζοντας στην ενδέκατη θέση. Έτσι ο Μπουλέγα ανεβαίνει στους +80 βαθμούς και θα μπορούσε να πανηγυρίσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ήδη αυτή την Κυριακή, αν τερματίσει πρώτος ή δεύτερος με τον Μάντζι εκτός βαθμών. Είναι πιο εύκολο να μιλήσουμε για εορτασμούς την επόμενη εβδομάδα στο Portimao. Μόνο το τοπίο αλλάζει.
Μπουλέγα σύντομα να πηδήξει
Ο Nicolò ανυπομονεί να ολοκληρώσει την καριέρα του στο Supersport για να ριχτεί με τα πόδια στη νέα περιπέτεια Superbike, ως επίσημος αναβάτης της Ducati δίπλα στον Alvaro Bautista. Στις δοκιμές αυτού του καλοκαιριού στο Panigale V4 R Factory πήγε πολύ γρήγορα, πείθοντας τους διευθυντές της Aruba Racing και ολόκληρη την εταιρεία ότι ο ντόπιος της Romagna που κατοικεί τώρα στον Άγιο Μαρίνο ήταν ήδη πολύ έτοιμος. Η ευκολία με την οποία διαχειρίζεται τους αγώνες Supersport είναι αυτή του αριστοκρατικού οδηγού. Δεν περιμένουμε να τον δούμε σε δράση ανάμεσα στους μεγάλους.
Ο Μάντζι προσπαθεί, η Yamaha άφησε πίσω της
Η κυριαρχία του #11 αφαίρεσε το πάθος του αγώνα, που ήταν ζωηρός μόνο στις πίσω θέσεις. Ο Yari Montella απογειώθηκε σαν πύραυλος, αλλά αντί να πλησιάσει τον αρχηγό, τον ρούφηξε η άγρια ομάδα των διωκτών. Πρώτα ο Stefano Manzi, μετά ο Marcel Schrotter, προστατευόμενος MV Agusta. Ο Ιταλός έκανε τα πάντα για να αντισταθεί στο ζόρισμα του αντιπάλου του, μέχρι το τελικό λάθος που του κόστισε την εξέδρα. Η Yamaha, που μέχρι πέρυσι αγωνιζόταν μόνη της, τώρα πηγαίνει πιο αργά όχι μόνο από την Ducati αλλά και από την MV Agusta. Ίσως, για να αποκατασταθεί η γεύση στην επόμενη γενιά, το R6 έχει περιοριστεί λίγο υπερβολικά.
