Franco beleeft een rampzalig seizoen en Toprak bonkt aan de horizon. Ook het contract voor 2023 is getekend, maar wat er met Vinales gebeurde laat zien dat alles mogelijk is. Wat zou de toekomst van Franco kunnen zijn?
Franco Morbidelli blijft de grote onbekende van het WK 2022, de vragen nemen toe terwijl de antwoorden steeds minder overtuigend zijn. Omdat hij zijn situatie in detail wilde analyseren, inconsistenties vallen meteen op wat een nog complexer scenario suggereert dan het scenario dat leidde tot de stormachtige scheiding tussen Maverick Vinales en Yamaha in 2021.
Laten we beginnen met onze overwegingen vanaf het einde van het seizoen 2020, dat culmineerde in de derde plaats in Portimao na te hebben gestreden om de overwinning in het wereldkampioenschap met Joan Mir, in een van de vreemdste kampioenschappen in de geschiedenis van de wereld vanwege Covid. Bij Yamaha mikte iedereen aan het begin van het seizoen op Quartararo en Fabio, sterk in een M1-fabriek terwijl hij de Petronas-kleuren droeg, kenden een geweldige start in 2020, maar verdwaalden op de weg.
Franco was voorbestemd om de rol van tweede rijder in het team te vervullen, rijdend op een eenjarige motor die hij nu als zijn broekzak kende, mede dankzij de geweldige harmonie met Ramon Forcada, hoofdingenieur in zijn garage sinds zijn debuut bij Yamaha. Het seizoen was een non-stop crescendo voor Franco, in staat om drie ritzeges te behalen en een omgekeerde weg in te slaan in vergelijking met die van Quartararodie goed begon en daarna race na race aan luciditeit verloor onder het gewicht van de druk.
In 2021 de eerste teleurstelling, geen officiële M1 voor Franco
Eind 2020 stelde iedereen zich voor dat Morbidelli klaar was om voor 2021 in een M1-fabriek te stappen, maar de komst van Valentino Rossi in Petronas ‘dwong’ Yamaha een andere keuze te maken, waardoor de Doctor de enige officiële M1 in het raceteam werd. en Morbidelli achterlatend met een twee jaar oude motorfiets. Franco begon 2021 met een fiets uit 2019, en de eerste races waren zeker niet spannend. Na de eerste twee anonieme etappes leek Franco echter klaar om terug te keren naar het niveau van 2020 door een 4e plaats in Portimao en een 3e in Jerez te behalen.
Kortom, de situatie leek weer normaal te worden, met een Morbidelli die vecht met een motor die duidelijk minder krachtig is dan die van zijn rivalen, maar hem toch bepaalde resultaten kan garanderen. Alles stortte echter in op Le Mans, toen de knieblessure, die eigenlijk optrad, zich met al zijn gewicht openbaarde. Franco dacht dat hij een operatie kon vermijden door te proberen vooruit te komen ondanks een minder dan optimale fysieke conditie, maar vóór de Assen-etappe besloot hij een operatie te ondergaan die nu onmogelijk uit te stellen was.
Ondertussen begon bij Yamaha de scheiding met Maverick Vinales volwassen te worden, een echte schok voor de MotoGP, maar voor Franco was het ook een geweldige kans, aangezien de plaats in het Yamaha-fabrieksteam in de toekomst in ieder geval de zijne zou zijn. Lin Jarvis besloot daarom te anticiperen op de tijd door Morbidelli bij zijn terugkeer na de operatie te verwelkomen in de Team Factory, ook om hem te helpen acclimatiseren met het oog op 2022.
De aankomst in de officiële Yamaha en het afscheid met Forcada
Hier de eerste verrassing, want Ramon Forcada is Morbidelli niet gevolgd in de Yamaha Factory, waardoor de Italiaanse rijder een meer dan bekende en betrouwbare schouder in de garage wordt ontnomen. Aangekomen op de fabrieks M1 ging het meteen niet bijzonder goed, met de 11e plaats in Valencia als beste resultaat van het laatste deel van het seizoen. Er leek echter een geleidelijke verbetering in de prestaties te zijn en velen schreven Franco’s moeilijkheden in de eerste races als officiële Yamaha-rijder toe aan zijn fysieke conditie.
Tegen 2022 dacht iedereen dat ze eindelijk de Morbidelli 2020-editie zouden vinden, dit keer in dezelfde garage en op een fiets die identiek was aan die van Quartararo. De werkelijkheid openbaarde zich echter op een heel andere manier. Franco leed in elke etappe van het seizoen, met een 7e plaats als beste resultaat behaald in Mandalika op nat wegdek.
Er is weinig aan te doen, het seizoen van Franco in 2022 is tot nu toe een echte ramp geweest en de Yamaha bevindt zich niet alleen op een kruispunt. Het RNF-team heeft ervoor gekozen om de Aprilia-zaak voor 2023 te omarmen, waardoor het aantal fietsen van het Iwata-bedrijf op het circuit in 2023 wordt teruggebracht tot slechts twee officiële M1’s. Quartararò is een zekerheid, maar op dit moment vertegenwoordigt Morbidelli grote twijfel.
In elk interview blijft Franco kalm, hij lijkt niet toe te geven onder de druk van deze slechte resultaten, maar toch moet er iets zijn dat absoluut verkeerd is om de runner-up van 2020 zelfs twee jaar later in zo’n moeilijkheid te vinden. Yamaha kan het zich niet veroorloven om in de garage een rijder te hebben die bij elke GP voor de overwinning strijdt en een tweede rijder die amper de top tien raakt.
Dus is scheiding mogelijk? We hebben geleerd dat de realiteit zelfs in aanwezigheid van ondertekende contracten de fantasie kan overwinnen en het precedent van Vinales zegt alles, ook al was in dat geval de belangrijkste oorzaak van de scheiding de houding van de piloot en waarschijnlijk een duidelijke wil van de kant van Maverick om de lucht te veranderen. Als er een clausule in het contract van Franco zou zijn die Yamaha in staat zou stellen hetzelfde contract te beëindigen, zou dat dan een haalbare weg zijn? Het zou een prestatieclausule kunnen zijn en eerlijk gezegd zijn Morbidelli’s tot nu toe niet opgewassen tegen het team waarvoor hij racet.
Maar zelfs als Yamaha het contract met Franco zou ontbinden, welke scenario’s zouden zich in de toekomst voor hen beiden voordoen? Lin Jarvis heeft nooit verborgen dat hij beschikbaar is om Toprak Razgatlioglu te verwelkomen in MotoGP en niet langer een klantenteam hebben, zou de enige mogelijkheid die van het fabrieksteam zijn. De test in Aragon verliep goed, Toprak domineerde op Donington, waardoor zijn prijzen de pan uit schoten.
Die toekomst voor Morbidelli? Een Aprilia in RNF is mogelijk
En wat zou de toekomst van Morbidelli kunnen zijn? In de MotoGP zijn er nog maar heel weinig gratis zadels over, maar er zou er een zijn die een zeer fascinerend scenario vertegenwoordigt en we verwijzen naar de Aprilia van het RNF-team. Voor Franco zou het een soort terugkeer zijn naar de plooi in het team dat hem zag exploderen in de MotoGP en Massimo Rivola zou krijgen wat hij al heeft aangekondigd dat hij wil, namelijk een Italiaanse rijder die in een RS-GP rijdt. Dit zou een keuze zijn die ver verwijderd is van het oorspronkelijke doel van het team, geboren om jonge mensen te laten groeien, aangezien de tweede coureur Miguel Oliveira lijkt te zijn.
Maar uiteindelijk zou dit een relatief probleem zijn, omdat Aprilia als geheel een indrukwekkende line-up zou hebben, met Aleix Espargarò en Maverick Vinales in het Factory-team, Morbidelli en Oliveira in de RNF. Allemaal solide rijders, allemaal al succesvol in de MotoGP. Misschien zou dit scenario Franco ook helpen om zichzelf te vinden, dat vertrouwen dat blijkbaar ergens in 2021 was verloren en nooit meer is teruggevonden.
