Wczoraj ogłoszono, że jego obecny kolega z zespołu Suzuki, Alex Rins, podpisał z LCR bezpośredni kontrakt z Hondą i fabrycznym motocyklem. Z drugiej strony Joan wciąż czeka, a jej menedżer powiedział, że …
Ogłoszenie podpisania kontraktu pomiędzy Alexem Rinsem a LCR, zespołem Honda Lucio Cecchinello, potwierdziło, że HRC dokonał najlepszego możliwego wyboru, zatrudniając duet Suzuki, który pozostał na piechotę od czasu przejścia na emeryturę domu Hamamatsu.
Jednak nie ma jeszcze formalizacji, ani podpisu dla Joan Mir, obecnie pokojowo wskazywanej jako przyszły partner Marca Marqueza, a to rodzi różne hipotezy, z których wiele jest związanych z zaręczynami.
Majorkan w rzeczywistości jest mistrzem świata i jego menedżerem, Francisco Sanchez oczekuje od Hondy odpowiedniej pensji. Doskonale wiedząc, będąc jednocześnie menadżerem Remy’ego Gardnera, poza topowymi zespołami nie żegluje się w złocie. Daleko stąd.
Nie jest to łatwa sytuacja, z którą Sanchez musi się zmierzyć dla swojego protegowanego. Pożegnanie Suzuki w rzeczywistości pogorszyło sytuację, o której była już mowa wcześniej, a mianowicie spadek wynagrodzeń w MotoGP. Oczywiście jest to konsekwencja dwuletniego pandemii, a obecnie także sytuacji geopolitycznej Europy, która doprowadziła do spadku inwestycji, ale także rzeczywistych trudności produkcyjnych z powodu braku podstawowych komponentów.
Ale po co to całe opóźnienie?
„Powinieneś zadać Alberto Puigowi pewne pytania – powiedział Sanchez jakiś czas temu – Nie wiem, jaki jest powód tak długiego odkładania tej decyzji. Myślę, że Acosta nie jest przyczyną, ponieważ myślę, że musi zostać kolejny rok w Moto2. Nie sądzę, żeby był przygotowany na skok w MotoGP. Jest świetnym jeźdźcem i ma przed sobą dobrą przyszłość, ale wciąż potrzebuje doświadczenia, nie można zrzucić ciężaru Hondy na barki bardzo młodego chłopaka, a on nie jest głupi ”.
Faktem jest, że Mir jeszcze nie podpisał.
„Oczywiście, że sytuacja ekonomiczna Joan nie jest taka, jak w debiutantce, jest mistrzynią świata – nie ukrywał Sáncheza – Dla mnie Honda jest producentem numer 1 na świecie, ale zawsze może się zdarzyć, że znajdziesz się w trudnym momencie. Suzuki to Atletico Madryt, Honda to Barcelona czy Real Madryt, muszą wygrywać co roku, drugie miejsce jest już obrzydliwe. Dlatego myślę, że mają wątpliwości i że to nie jedna czy dwie osoby podejmują decyzję, ale grupa, która wszystko nadzoruje”.
Dwie rzeczy są pewne: Mir nie boi się konfrontacji z Marquezem i nie ma innej alternatywy.
„Joan niczego się nie boi. Wie, że Marc jeździł tym rowerem przez całe życie, ale wie też, że albo podpisze kontrakt z HRC, albo zostanie w domu. Nie ma planu B ”- wyznał kierownik.
To ostatnie zdanie brzmi trochę jak blef przy pokerowym stole: Joan dobrze wie, że z powietrzem, które przyciąga urlop naukowy, nie wchodzi w rachubę. dlatego prawdopodobnie transakcja zostanie zawarta lub nawet została już sfinalizowana i myślimy o szczegółach. W końcu nie chodzi o to, że Honda ma wiele innych alternatyw i trzeba było wziąć pod uwagę, że z pewnością nie jest to powrót Marqueza do najwyższej formy.
Na długich falach boksów radiowych mówi się, że ogłoszenie podpisania może nastąpić jeszcze przed GP Silverstone, 7 sierpnia i byłoby to pożądane, ponieważ Honda musi również uspokoić swoich sponsorów, jeśli nie fanów, poczynając od historycznego Repsola, który ponadto musi zmierzyć się z rzeczywistością przyszłości, którą polityka chciałaby bez ropy. Nie ma się z czego cieszyć.
Jednocześnie jednak Joan Mir, ona nie jest w najlepszej kondycji do ciągnięcia linyi to nie tylko dlatego, że Suzuki zostawił go samego. Joan w rzeczywistości w tym roku jako najlepszy wynik ma trzy czwarte miejsca w Argentynie, Ameryce i Barcelonie, co plasuje go na 8. miejscu w mistrzostwach świata za Millerem. Jego kolega z drużyny, Alex Rins, już oficjalnie żonaty z LCR, jest tuż za nim z zaledwie dwoma punktami za nim, ale może pochwalić się dwoma miejscami na podium: trzecim miejscem w Rio Hondo i drugim w Austin.
To prawda: Mir ma po swojej stronie tytuł mistrza świata, ale niew sporcie ocena jest często bardziej skorelowana z aktualnym stanem formy iz tego punktu widzenia była para Suzuki nie dystansuje się zbytnio.
Sanchez prawdopodobnie ma rację: ta decyzja jest bardziej wynikiem niż pragnienia jednostki, w tym przypadku Alberto Puiga, zbiorowej decyzji, która zapadnie na wyższych piętrach Hondy. Hondy, która ponadto musi zmierzyć się z niesprzyjającą sytuacją techniczną, która zmusi ją do poniesienia dużej inwestycji ekonomicznej.
A przecież od miesięcy mówi się też o przetasowaniach menedżerskich, bo nie ma wątpliwości, że wiele wyborów nie przyniosło oczekiwanych rezultatów.
