Enea Bastianini is terug om te brullen in het tweede deel van het MotoGP-seizoen. 4e op Silverstone, uitvallen vanwege een velgprobleem in Oostenrijk, podium in Misano een stap verwijderd van de overwinning. De Gresini-rijder, die vanuit het tweede venster op de grid startte, verloor een positie toen de verkeerslichten uitgingen, worstelde met Maverick Vinales’ Aprilia tot acht ronden van de finish, toen hij zijn winnende poot op de RS-GP22 plaatste. Vanaf dat moment tot het einde was het een onophoudelijk gevecht met Pecco Bagnaia, zonder ooit zijn pols te spannen, met uitzondering van het remmen in de laatste ronde.
De uitdaging tussen Bagnaia en Bastianini
Bastianini en Bagnaia beginnen emoties te geven, zelfs voordat ze dezelfde Ducati-fabrieksdoos delen. In de laatste zeven ronden bestudeerden ze elkaar terwijl ze wachtten op de fout van iemand anders, op een bruikbare opening voor de poot, tot het uiterste reizend zonder banden te sparen. “In het begin van de race was het moeilijk voor mij om te pushen, vooral vooraan kon ik de band niet op temperatuur krijgen. Uiteindelijk is het me gelukt, in de laatste zeven ronden maakten Pecco en ik het verschil – zegt Enea na de race in San Marino -. Op het laatst probeerde ik hem in te halen, maar hij was erg snel. Ik kwam te ver onder bocht 4, ik maakte een kleine fout, ik denk dat het moeilijk was om vandaag meer te krijgen“.
Maximale eerlijkheid in de uitdaging met zijn landgenoot, maar hij wilde het toch proberen voor de finish, onthoudend dat volgend jaar niet allemaal rozen en gaten zullen zijn. De leiders van het Lenovo Ducati-team zullen het moeilijk hebben om twee hanen in het kippenhok te managen. “Ik wist dat mijn zwakke punt een beetje van bocht 6 was, ik probeerde het vol te houden, maar ik kwam te dichtbij. Om schade te voorkomen wierp ik mezelf naar buiten, ik verloor 3-4 tienden, wat mijn aanval in gevaar bracht. Het doel was om hem naar de hoek te passeren, ik wist dat het moeilijk zou zijn om in de laatste sector te passeren, maar het was mijn enige kans … Ik ben erg blij, het was een tijdje geleden dat ik op het podium stond. In de laatste ronde duwde ik zo hard als ik kon“.
De stok van Domenicali
Misano was misschien wel zijn meest sympathieke baan, hier won hij twee podiumplaatsen in het eerste jaar in de MotoGP, maar de volgende zullen ook niet slecht zijn voor zijn rijstijl. Die laatste manoeuvre in de GP van Misano zorgde ervoor dat de fans op de tribunes en vanuit huis sprongen, zelfs als de CEO het niet leuk vond. Claudio Domenicali. “Pecco was ruimte, hij deed niets verkeerd, Pinturicchio schilderde opnieuw een buitengewone race. We hebben met onze jongens gepraat en ze weten dat ze niet te agressief tegen elkaar hoeven te zijn. Ik denk dat Enea zich tot de laatste ronde goed gedroeg, daarna had degene die in de finale was losgemaakt gered kunnen worden omdat hij een groot risico nam, daar houden we niet van.“.
