“De Japanners zijn conservatiever, er worden geen grote veranderingen aangebracht als je onzeker bent. En de communicatie tussen coureurs en technici is makkelijker tussen teams die dezelfde taal spreken. Marc en ik zijn het over dezelfde dingen eens”
Over iets meer dan een week staat de MotoGP weer op de baan, op Silverstone, op 7 augustus en gaat de strijd om het wereldkampioenschap verder tussen Fabio Quartararo en Aleix Espargaro, met de mogelijke opname van Zarco, Bagnaia en Bastianini in de rol van ongemakkelijke derden.
Honda zal de uitdaging missen, zoals altijd in de afgelopen drie jaar, nog steeds zonder zijn leider, Marc Marquez. In zijn plaats komt, zoals altijd, testrijder Stefan Bradl, de rijder die in 2011 het Moto2-wereldkampioenschap won toen Marquez moest stoppen vanwege de diplopie als gevolg van een val.
Honda bezet momenteel de laatste positie in het constructeurskampioenschap met slechts 85 punten, tegen 246 voor Ducati en de beste rijder in het klassement is Takaaki Nakagami, 1e met 42 punten, tegen 172 voor Quartararo. Absoluut een ongebruikelijke situatie voor de gewapende vleugel van de Japanse reus, de HRC, die de categorie domineerde.
Terug in ontwikkeling, zelfs verkeerd ontwikkeld, lijdt de RC213-V aan het gebrek aan vertrouwen dat zijn voorkant overbrengt op de rijder en het gevolg zijn veel crashes. Bradl beschuldigt zichzelf ervan de ontwikkeling niet te hebben kunnen sturen, maar de situatie is natuurlijk heel anders, want tot het ongeluk in Jerez, drie jaar geleden, werd de fiets gebouwd op aanbeveling van ‘Magic Marc’.
“We zijn het altijd 100% met hem eens – Bradl uitgelegd aan Speedweek – Onze uitspraken zijn volledig identiek, we werken samen in dezelfde richting. Ik heb ook contact gehad met Marc na de laatste test in Jerez in juli. Hij was geïnteresseerd in het nieuws. Ik heb het up-to-date gehouden”.
Het probleem lijkt dus niet de communicatie tussen de eigenaar en zijn tester te zijn, maar de werkwijze van de HRC.
“Voor een Japanse fabriek is het momenteel niet zo eenvoudig om alles snel genoeg te ontwikkelen en in te spelen op de nieuwe eisen. Voor de Japanners is de hoogste prioriteit dat er niets naar de baan wordt gebracht dat niet goed is getest – legt de voormalig wereldkampioen uit – Er mag niets gebeuren. Vanuit dit oogpunt zijn de Japanners misschien wat conservatiever. Ze zijn niet zo onbezonnen als misschien Ducati, Aprilia of KTM. Ze durven geen grove veranderingen aan te brengen”.
Er is meer, natuurlijk. Want evolutie komt door begrip.
“Ik moet zeggen dat het een groot voordeel is voor Europese fabrikanten om in de lokale taal met hun chauffeurs te kunnen communiceren. De technici van Ducati en Aprilia kunnen Italiaans spreken met de rijders. Het is een ongelooflijk voordeel. Daardoor zijn de misverstanden uiterst beperkt. Met de Japanners is communicatie niet altijd even gemakkelijk. En het is niet gemakkelijk voor piloten om hun gevoelens in een vreemde taal te communiceren. Alle Spaanse Ducati- en Aprilia-rijders spreken uitstekend Italiaans. Maar Honda heeft in zeven jaar tijd zes wereldtitels gewonnen met Marc Márquez. Ze hadden geen communicatie nodig als excuus”.
Stefan Bradl is een eerlijke vent en daarom geeft hij toe dat de oplossing niet gemakkelijk of snel zal zijn.
“We beginnen te begrijpen wat er ontbreekt. In het framegebied zijn er dingen die moeten worden veranderd. Maar het kan. Ik denk dat we dit seizoen wat updates zullen zien. Er zal zeker iets op de baan zijn dat tot een significante verandering zal leiden. Wanneer dat gebeurt, kan ik niet zeggen, omdat ik het niet in handen heb. Maar we komen steeds dichter bij de problemen. Het zal niet in een oogwenk worden gedaan. Ons probleem zal niet worden opgelost door de volgende Grand Prix, noch in de komende twee maanden ”.
