“Οι αμερικανικές πίστες είναι μια πρόκληση, ξεκίνησα στη MotoAmerica χωρίς προσδοκίες, αλλά τώρα θέλω να κερδίσω. Για το μέλλον είμαι ήρεμος, η μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας μου είναι να δω τον ενθουσιασμό των θαυμαστών εδώ στο WDW.”
Ο Danilo Petrucci βρίσκεται στο Misano για την Παγκόσμια Εβδομάδα Ducati και έγινε δεκτός από τους θαυμαστές με το λιγότερο θερμό τρόπο. Οι οπαδοί της Ducati έχουν πραγματικά μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά τους για τον Danilo, ο οποίος ενθουσιάστηκε όταν συνειδητοποίησε πόση στοργή τον περίμενε στο Misano. Με τον Petrux πραγματοποιήσαμε μια συνέντευξη μιλώντας για πολλά θέματα, από τη MotoAmerica μέχρι το Dakar, περνώντας από το πιθανό μέλλον στο SBK. Αυτό που μπορούμε να γράψουμε και να υπογραμμίσουμε είναι ότι ο Danilo που γνωρίσαμε είναι αναμφίβολα πιο γαλήνιος από αυτόν που αγωνίστηκε στο MotoGP, έχει ένα χαμόγελο στα χείλη και μπορείς να δεις καθαρά ότι περνάει μια ευτυχισμένη περίοδο της ιδιωτικής και επαγγελματικής του ζωής.
“Φέτος είναι το αντίθετο για μένα! Ήρθα στην Ιταλία για μια εβδομάδα διακοπές και μετά επιστρέφω στις Ηνωμένες Πολιτείες – Ο Ντανίλο είπε – Φέτος είχε μια υπέροχη αρχή στο Austin, μια πίστα που ήξερα ότι όλα ήταν πολύ εύκολα, αλλά μετά πήγαμε σε μερικές πίστες και αναρωτιόμουν αν αυτές ήταν οι πίστες που θα τρέξαμε, γιατί τρέχαμε με σορτς, πίστες με προσθήκη τεμαχίων ασφάλτου. Πρέπει να μπεις στη σωστή προοπτική, σαν να έχεις περισσότερες καμπύλες. Μεγάλη πρόκληση και στην αρχή σχεδόν δεν άντεχα αυτό το πράγμα, μετά κατάλαβα ότι για αυτούς είναι σαν μια επιπλέον δυσκολία οπότε προσαρμόζομαι».
Ο Gagne είναι ένας σκληρός αντίπαλος.
«Ο Gagne είναι πολύ δυνατός, έχει πολύ καλό ποδήλατο και είναι φτιαγμένος για Dunlops, ενώ για μένα είναι διαφορετικό. Όταν φτάνω στη δουλειά με το ποδήλατο είναι συχνά λίγο πριν τον αγώνα, είναι έτοιμος από την Παρασκευή το πρωί. Αλλά τώρα είναι επικεφαλής της βαθμολογίας, οπότε αυτό πρέπει να χάσει, αλλά θα προσπαθήσω να κερδίσω μέχρι το τέλος, είναι μια πρόκληση που θέλω να κερδίσω».
Στη Laguna Seca προσπεράσατε τους Rossi και Marquez!
“Στη Laguna Seca δυσκολεύτηκα πολύ, με δυσκολία μπορούσα να σταθώ όρθιος. Στους τελευταίους τρεις γύρους είδα ότι πλησίαζα το τιρμπουσόν, αλλά ένα πράγμα πλησιάζει, άλλο είναι να έχω την ευκαιρία να περάσω. Αλλά μου έμειναν λίγοι γύροι και σκέφτηκα ότι έπρεπε να προσπαθήσω. Βλέποντας τις φωτογραφίες αργότερα, πρέπει να πω ότι θα έλεγα στον εαυτό μου να μην προσπαθήσω. Ήμουν μακριά, όταν έφυγα για το φρενάρισμα σχεδόν δεν ήμουν στο πλαίσιο αλλά βούτηξα πάντως. Δεν αγγίξαμε, γιατί ήταν καλός στο να σηκώνει το ποδήλατο. Μόνο που κοιτάξαμε τις εικόνες του Rossi και του Marquez να προσπερνούν, τις οποίες έκοψαν αλλά πέρασαν πάνω από το φρεάτιο κοντά στο κράσπεδο. Πραγματικά έκοψε άσχημα το chicane. Εκεί θα μου άρεσε πολύ ο Mike Webb ως διευθυντής αγώνων. Πρέπει να πω ότι ήταν ακόμα όμορφο, ακούστηκε ένας βρυχηθμός από το κοινό, μπήκα λοξά, με το ποδήλατο σηκωμένο πίσω. Οι Αμερικανοί τελικά θέλουν αυτό, το σόου. Δεν τους νοιάζει αν είσαι 14ος ή 1ος, θέλουν την παράσταση. Ήταν ωραίο να δοκιμάσω!».
Πιστεύεις ότι το να μείνεις στη MotoAmerica θα ήταν μια εναλλακτική ή ερωτεύτηκες αυτόν τον κόσμο;
«Από τη μια νιώθω καλά στην Αμερική, αλλά από την άλλη όταν είμαι στην Αμερική μου λείπουν η οικογένειά μου, οι φίλοι μου. Μετά ταξιδεύω πολλά χρόνια, αλλά όταν κάνεις το παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP είναι διαφορετικά.Πριν έβγαινα για 5 μέρες αλλά μετά ήμουν ίσως 16 μέρες σπίτι. Τώρα λείπω από το σπίτι για ένα μήνα και μετά επιστρέφω στην Ιταλία για λίγες μέρες. Το έπαθα αυτό. Αλλά το MotoAmerica με τις κατάλληλες τεχνικές προϋποθέσεις θα ήθελα να το ξανακάνω. Σε σύγκριση με άλλες χρονιές, δεν έχω τον φόβο να μάθω τι θα κάνω του χρόνου. Θα ήθελα να κάνω το MotoAmerica καθώς και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα SBK αλλά με ένα ποδήλατο για να κερδίσω. Αν κάνω το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα θα ήθελα να κερδίσω τουλάχιστον έναν αγώνα, είναι λίγοι που έχουν κερδίσει και στο MotoGP και στο SBK».
Αντ’ αυτού το Ντακάρ;
«Δυστυχώς δεν έχω τις ψυχικές και σωματικές δυνάμεις να κάνω το Ντακάρ. Πέρυσι ήταν πολύ δύσκολο, τραυματίστηκα πριν, κατά τη διάρκεια και μετά, μετά πήγα στην Αμερική, ήταν βαρύ. Αλλά το Dakar είναι ένας αγώνας που θα ήθελα να κάνω στο μέλλον, ίσως το 2024. Αν μπορούσα να κάνω ξανά το MotoAmerica, ίσως θα είχα τον χρόνο να το κάνω καλά. Αλλά σε σύγκριση με άλλες χρονιές, είμαι ήρεμος, δεν έχω τον φόβο να μάθω τι θα κάνω του χρόνου. Η αγάπη μου είναι οι μοτοσυκλέτες, αλλά μπορώ και να μένω σπίτι και να κάνω αυτό που μου αρέσει. Το ποδήλατο με κάνει χαρούμενο. Θα ήμουν ευτυχής να κάνω το παγκόσμιο πρωτάθλημα SBK, να επιστρέψω στους ρυθμούς, αλλά αν δεν υπάρχει αυτή η πιθανότητα, δεν είναι το τέλος του κόσμου».
Υπάρχουν πολλοί θαυμαστές εδώ, αλλά η ουρά μπροστά σου για τα αυτόγραφα ήταν εντυπωσιακή.
“Αυτό είναι ωραίο. Το ανακάλυψα στο Όστιν, όταν επέστρεψα για τον πρώτο αγώνα. Είχα περισσότερους θαυμαστές εκεί στη MotoAmerica από ό,τι όταν αγωνιζόμουν στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP και νομίζω ότι τα εύσημα οφείλονται στο Ντακάρ που έτρεξα . Και εδώ στο WDW όλοι οι θαυμαστές έρχονται και μου λένε “Ήσουν υπέροχος στο Ντακάρ”, σαν να είχαν ξεχάσει ότι αγωνίστηκα για 10 χρόνια στο MotoGP. Όταν αγωνιζόμουν εκεί δεν είχα όλους αυτούς τους οπαδούς. Τότε πρέπει να πούμε ότι τα τελευταία δύο χρόνια υπήρξε έλλειψη επαφής με ανθρώπους για τον Covid. Το να έχω όλους αυτούς τους ανθρώπους που σε αγαπούν είναι το μεγαλύτερο μου επίτευγμα, το να βλέπω τη συγκίνηση αυτών των ανθρώπων με συγκινεί και εμένα. Πρέπει να μείνεις ζεστός όλη μέρα, κάτω από τον ήλιο, να υπογράφεις αυτόγραφα και να βγάζεις φωτογραφίες, αλλά όταν βλέπεις τη σειρά των ανθρώπων που είναι εκεί να ιδρώνουν και θέλουν μόνο ένα δευτερόλεπτο για ένα αυτόγραφο, με κάνει να θέλω να κλάψω, είναι πραγματικά συναρπαστικό».
Τι κάνεις στο Race of Champions, τους κερδίζεις όλους;
“Στοχεύω το σόου. Βλέπω αν συνεχίσω, αν δεν μπορώ, αναρωτιέμαι πώς αφαιρείται το αντίστροφο και κάνω παράσταση. Δεν φιλοδοξώ για ιδιαίτερα αποτελέσματα, λόγω του μεγέθους μου πάντα χρειάζεται ένα συγκεκριμένο ποδήλατο. Χθες ανέβηκα στο στοκ Panigale, που πάει πολύ γρήγορα, σε σχέση με το SBK είναι διαφορετικό. Ελπίζω να είμαι γρήγορος, αλλά οι άλλοι προπονούνται σκληρά. Βάζω τα χέρια μου μπροστά!».
